… วันเวลาเลยผ่านไปเรื่อย ๆ ชีวิตที่ตัดขาดจากโทรศัพท์นั้นน่าเบื่อ จนบางครั้งร่างเล็กไม่รู้ว่าจะทำอะไร โชคดีที่กดเงินมาไว้ เมื่อไม่อยากอุดอู้อยู่ในห้อง บางวันเธอก็ออกไปเดินเล่นสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโด กิจวัตรประจำวันของเฌอลินวนเวียนอยู่แค่นั้น ตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมา
วันสุดท้ายก่อนเปิดเทอม ร่างเล็กออกมาเดินเล่นสวนสาธารณะเช่นเคย ดวงตากลมมองผู้คนมากมายที่กำลังเดินไปมา บ้างก็วิ่งออกกำลังกาย บ้างก็ปั่นจักรยาน เมื่อพาตัวเองออกมาจากพื้นที่สี่เหลี่ยม ช่วยให้รู้สึกโล่งขึ้นมาได้พอสมควร
เมื่ออาทิตย์ก่อนถึงวันครอบครัวการจากไปของครอบครัว ร่างเล็กได้ไปทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ทุกคนที่วัดและไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่น้ำตาจะไม่ไหล ทุกครั้งที่นึกถึงยาย พ่อและแม่ หัวใจก็ยังเจ็บร้าวเหมือนเดิม
“ถ้าเป็นคู่กันแล้ว ยังไงก็หนีกันไม่พ้นหรอกนะหนู”
เสียงแหบพร่าดังขึ้นทำให้เฌอลินหันขวับมองด้วยความตกใจ ก่อนจะ
