สองวันต่อมา
ร่างเล็กกำลังเดินอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย ข้าง ๆ มีกระต่ายกำลังพูดถึงเรื่องแนะนำการหนีออกจากชีวิตของซันเซบบ์ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะถลำลึก จนไม่สามารถหาช่องว่างออกมาได้
“ไปเรียนต่างประเทศดีไหมเฌอ”
เหมือนหนทางเดียวคือเธอต้องทิ้งชีวิตที่นี่เพื่อไปเริ่มต้นใหม่ ไปใช้ชีวิตอย่างไร้ตัวตนหลบซ่อนจากเขา คำแนะนำของกระต่ายไม่ต่างอะไรจากความคิดที่เฌอลินเคยเก็บเอาไว้ในใจอยู่แล้ว
และถ้าเธอคิดจะหนีต้องหนีไปทั้งชีวิต
“ถ้าต้องรออีกสองปี มันจะเป็นยังไง” กระต่ายเองก็กลุ้มใจ อยากให้เพื่อนหลุดพ้นเร็ว ๆ ทว่าทุกอย่างมันเหมือนจะยากไปหมดแต่แล้วจู่ ๆ ก็มีอีกหนึ่งความคิดที่ไม่เข้าท่าผุดในหัว “หรือจะลองเปิดใจเปลี่ยนความเกลียดให้กลายเป็นความรัก”
มันอาจเป็นคำแนะนำที่บ้าบิ่นและแม้จะบอกอย่างนั้นแต่ความจริงกระต่ายก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นเลยสักนิด เพียงแค่เผื่อเอาไว้หากทุกอย่างมันตันหมดทุกด้านจริง ๆ คงมีแค่ทาง
