รอไม่นานเพื่อนก็มาถึงห้องแถมยังซื้อเหล้าน้ำแข็งและโซดามาเตรียมพร้อม เฌอลินจึงอดไม่ได้ที่จะหันไปถามด้วยความประหลาดใจ
“เอาจริงเหรอต่าย” ที่เธอพูดว่าไม่อยากดื่มเพราะไม่อยากออกไปไหน และก็ไม่ได้รู้สึกว่าต้องดื่มขนาดนั้น มันเป็นความรู้สึกที่จุกกลางอกอยากมีคนอยู่ข้าง ๆ มากกว่า
“รู้หรอกว่าเจ็บ แอบชอบมาตั้งหลายปีนี่เนอะ” กระต่ายพูดอย่างเข้าใจ เธออยู่กับเพื่อนคนนี้มานับสิบปี ถ้าจะเสียใจคงไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะเฌอลินแอบชอบนทีมานานและหากอีกฝ่ายเฉยเมยไปเลยคงไม่เจ็บเท่านี้
“แต่ในห้องมีกล้องนะ”
“นี่จากไทยไปฝรั่งเศสเป็นสิบ ๆ ชั่วโมงเลยนะ” กระต่ายกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะทำใจกล้าโพล่งคำท้าทาย “ให้อกแตกตายไปเลยสิอยากกักขังดีนัก”
ของที่ซื้อมาถูกวางเอาไว้บนโต๊ะก่อนทั้งสองคนจะเดินไปหยิบแก้วและถังใบเล็กมาใส่น้ำแข็ง จากนั้นก็กลับมานั่งบนโซฟาคนละตัว เสียงน้ำแข็งกระทบกันเบา ๆ ดังขึ้นพร้อมกับแอลกอฮอล์ที่ถูกเทล
