เฌอลินกัดหมอนใบใหญ่เอาไว้จนปวดแก้ม แทบจะขาดใจจากแรงที่โถมลงมาราวกับจะบดเธอให้แหลกจมกับเตียง มันเจ็บและจุกทั่วทั้งท้อง แถมฝ่ามือหยาบยังเอาแต่ฟาดลงมา
เขาบ้าคลั่งมากกว่าครั้งไหน ๆ ปกติยามอารมณ์ไม่ดี เซ็กซ์ของซันเซบบ์จะป่าเถื่อนแต่รอบนี้มันยิ่งกว่านั้น รุนแรงอย่างที่ไม่สามารถจินตนาการความเจ็บปวดได้และเหมือนมันจะยังไม่ใช่ที่สุดของเขาเลยด้วยซ้ำ
“ลืมมันหรือยัง อ๊า~”
“อึก~ บะ... เบา ๆ กว่านี้ได้ไหม”
“อ๊ะ พี่เซบบ์ อึก~”
เสียงทรมานไร้ผลกับคนหูดับขาดสติ มีแต่จะกระแทกเอวสอบเข้าไปอย่างบ้าคลั่งกว่าเดิม ทั้งที่เจ็บเจียนจะขาดใจแต่ภายในตัวของเธอกลับปลุกเร้าให้เขาคลั่ง ตอดถี่ราวกับเรียกร้องความเสียวซ่านปะปนกับอารมณ์ที่ยังร้อนคุกรุ่นของเปลวเพลิง ส่งแรงโถมกระหน่ำเข้าใส่ยิ่งกว่าพายุลูกใหญ่สาดซัด
สายตาคมหลุบมองเธอร้องไห้สะอื้น ขณะที่เรือนร่างกระเพื่อมสั่นไหว เขาเค้นหัวเราะเย้ยออกมามันเป็นเพราะตัวเธอเองแท้
