แสงแดดอ่อนในตอนเช้านั้นไม่ได้ร้อนแรงเกินไปนัก กลับกันยิ่งทำให้อากาศหลังฝนตกมาทั้งคืนนั้นอบอุ่นขึ้นมากทีเดียว
โจวเหวินหลงยังคงปั่นจักรยานไปส่งภรรยาที่สำนักงานคอมมูนทุกวัน โดยมีปิ่นโตบรรจุอาหารที่ภรรยาเป็นคนทำเอาไว้สำหรับกินเป็นมื้อกลางวันคนละเถา เสียงพูดคุยปนเสียงหัวเราะของสองสามีภรรยาราวกับทำให้บรรยากาศโดยรอบสดใสขึ้นมา
ทันทีที่มาถึงหน้าสำนักงานซุนจือหลินโบกมือส่งให้สามีที่กำลังปั่นออกไปเพื่อดูแปลงนาในส่วนที่ตนเองรับผิดชอบ
ซุนจือหลินเปิดประตูเข้าไปด้านในสำนักงาน พลันคิ้วคู่งามขมวดเข้าหากันเป็นปม ไม่เพียงแค่จำนวนคนที่มากขึ้นกว่าทุกวัน ทว่าพ่อของเธอที่ปกติไม่ค่อยเข้ามาที่นี่ตอนนี้กลับยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วย
“มีอะไรกันหรือเปล่าคะ? ทำไมพ่อถึงมาที่นี่ตั้งแต่เช้า”
“มาก็ดีแล้ว เดี๋ยวรอเจ้าหน้าที่อีกสองคนเข้ามาก็เริ่มประชุมกันเลย”ซุนถงฉีพูดกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงจริงจัง ก่อนจะหันไปคุยกับเจ้าหน้าท
