หลังจากทานมื้อเที่ยงสองสะใภ้บ้านซุนช่วยกันเก็บถ้วยชามไปล้าง อู๋สุ่ยหลิงเมื่อเห็นว่าลูกสาวรับปากเป็นมั่นเหมาะจึงวางใจ เธอแยกตัวไปเอนหลังในห้องนอนก่อน สมาชิกคนอื่นก็แยกย้ายกันไปทำเรื่องของตนเอง ส่วนซุนจือหลินแยกเข้าไปในห้องนอนเพื่อไปหาผ้าในมิติมาใช้สอนพี่สะใภ้ทั้งสอง
ในตู้เสื้อผ้าหลังเดิมยังมีผ้าเหลืออยู่หลายพับ สำหรับเธอที่เป็นเพียงวิญญาณอยู่ในมิติมาหลายสิบปีเลยไม่ได้ใส่ใจว่าคุณภาพผ้าจะเป็นอย่างไร เพราะใส่แบบไหนก็ไม่มีใครเห็นอยู่แล้ว แต่สำหรับตอนนี้เธอรับรองได้เลยว่าสำหรับคนที่คลุกคลีอยู่กะผ้าจะรู้ได้ทันทีว่านี่คือ ‘ของดีมาก’
ซุนจือหลินเลือกผ้าสีเหลืองอ่อนมาหนึ่งพับสำหรับใช้ปักผ้าเช็ดหน้า นี่คือบทเรียนแรกที่เธอจะสอนให้กับทั้งสองคนเพื่อดูพื้นฐานและความตั้งใจก่อน หากเป็นไปได้ดีก็จะเริ่มสอนสิ่งอื่นต่อตามที่ตนเองได้เรียนรู้มาต่อไป
“พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รองฉันมีเรื่องจะคุยด้วยหน่อยค่ะ”หญิงสาว
