“ยินดีด้วยนะคะคุณไม้”
“ขอบคุณครับ” คุณไม้ส่งรอยยิ้มให้น้องหนูก่อนจะหันไปยิ้มและพูดกับไทเกอร์ “ขอบคุณที่มาร่วมงานนะครับ”
“ครับ ขอให้มีความสุขในชีวิตคู่” เอ่ยพร้อมยืนเคียงข้างน้องหนู ทั้งคู่กำลังจะกลับ
“คุณก็เช่นกันครับ” คุณไม้ส่งยิ้มทั้งสองจึงขอตัวกลับ
วันนี้ไทเกอร์และน้องหนูขับรถมาเอง เขาอยากแยู่กันสองต่อสอง กินลมชมวิวเมืองหลวงเวลากลางคืน “ไม่สบายโอเคขึ้นแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคะ” น้องหนูถามระหว่างทางกลับบ้าน
“ไม่รู้สิ ลองทำดูไหมจะได้รู้ว่าโอเคแล้วจริงไหม” ไทเกอร์หันมายิ้ม
“ทำอะไรคะ”
“ก็แบบ ลองเปิดซิงกันและกันงี้”
“เปิดซิง?”
“เอ้าก็เราต่างไม่ได้มีอะไรกันหลายปีแล้ว พอมีอะไรกันก็เหมือนเปิดซิงไง กี่ปีแล้วนะ 7 ปีไหม”
“คุณไทคะ”
“ค้าบ”
“เลิกวกมาถึงเรื่องใต้สะดือได้แล้ว ไม่เขินบ้างเหรอคะ” น้องหนูหันมองหน้าไทเกอร์
“แบบเรานี่ยังต้องเขินกันอยู่เหรอ พี่ว่าเกินวัยแล้วนะ”
“หืม น้องหนูยังไม่เท่
