“ขอบคุณแม่มาก ๆ เลยนะจ๊ะ รักจะปรับปรุงตัว จะใส่ใจพี่หมอให้มากกว่านี้จ้ะ”
“ดีแล้วลูก อีกอย่าง ครอบครัวเราไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน ไม่ได้เป็นหนี้เป็นสินใคร รักค่อย ๆ หา ค่อย ๆ เก็บ ไม่ต้องโหมงานหนักให้มากนักนะลูก แม่กับพ่อก็เป็นห่วงรักนะ”
แสนรักโอบกอดผู้เป็นแม่เต็มวงแขน เธออิงแก้มกับอกอุ่น
“อีหล่าฮักแม่หลาย ๆ เลยนะจ๊ะ ขอบคุณที่คอยบอกคอยเตือนอีหล่า แม่ของอีหล่าน่าฮักที่สุด”
แม้ก้านลูบหัวลูบหลังลูกสาวด้วยความรักเต็มหัวใจ
หมอวินกลับถึงบ้านตอนห้าทุ่ม เพราะมีเคสด่วนทำให้กลับดึก
ทุกคนในบ้านนอนหลับกันหมดแล้ว พอเข้ามาในห้องนอน เขาพยายามไม่ทำเสียงดัง เพราะกลัวว่าจะกวนเมีย
ยังดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเขา หลังจากที่ทำงานต่อเนื่องกันมาสองสัปดาห์ เขาก็ได้หยุดพักผ่อนสักที
หมอวินอาบน้ำ เปลี่ยนมาสวมชุดนอน เขาปิดไฟ และคลานขึ้นเตียงไปนอนเคียงข้างเมีย อยากดึงเธอมากอด แต่กลัวว่าเธอจะตื่น
“พี่หมอคะ
