กลับถึงบ้าน เจ้าพ่อก็วิ่งมากอดลูกสาวทันที รวมถึงลูอิส พี่ชายของลิลินก็เข้ามากอด ทั้งสามกอดกันกลม ก็แน่ล่ะลิลินไปตั้งอาทิตย์กว่าๆ
“ลิลินขึ้นไปพักก่อนเถอะค่ะ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเจ้าพ่อกับพี่ลูอิส”
เคนตะพูดขึ้นมาเสียงอ่อนหวานจนเจ้าพ่อกับลูอิสถึงกับ งง เพราะพวกเขาเคยชินกับเคนตะเวอร์ชันพูดน้อยทำงานเก่งและอิกนอร์โลกมากกว่า
“ไม่เอาลิลินจะอยู่คุยด้วย เคนตะจะบอกป่าป๊าเรื่องที่พวกเราคบกันใช่มั้ย ถ้าลิลินไม่อยู่ป่าป๊าอาจจะดุเคนตะ”
พระเจ้าลิลินเธอชิงพูดขึ้นมาก่อนอย่างไร้เดียงสา ทั้งๆ ที่เคนตะกะจะค่อยๆ พูดอย่างใจเย็น เพราะกลัวเจ้าพ่ออุดรวิจิตรรับไม่ได้ แต่ยัยเด็กนี่กลับโพล่งขึ้นไปแบบนั้น น่าจับฟาดก้นจริงๆ
และอย่างที่คิด เจ้าพ่ออุดรวิจิตรและลูอิสพี่ชายของลิลิน ตกใจสุดขีดกับสิ่งที่ลูกสาวพูดขึ้นมา พวกเขาทำตาโตแล้วอ้าปากค้าง คิ้วเลิกขึ้นไปเกือบจะถึงหัว อึดใจหนึ่งก็กะพริบตาถี่ๆ แล้วหันมามองหน้าเคนตะ
“
