ตอนที่ 37
รักใครไม่ได้
ควีนจากไปแล้วแต่ลูเซียโน่ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ในมือยังคงกำกระดาษที่อีกฝ่ายยัดใส่มือให้แต่ใจยังไม่อยากรับรู้อะไรทั้งสิ้นจึงได้แต่ถือค้างไว้อย่างงั้น
"คุณคงเกลียดผมมากสินะควีน" มาเฟียหนุ่มรำพึงรำพันด้วยความปวดร้าว นึกเสียดายที่รู้ใจตัวเองช้าไป ถ้ารู้เร็วกว่านี้ก็คงไม่ทำตัวร้ายๆ ใส่จนควีนต้องหาทางหนีด้วยวิธีนี้
แต่ถึงจะเสียใจแค่ไหนชีวิตก็ต้องเดินหน้าต่อไป 'คนอย่างลูเซียโน่ไม่มีเวลามาคร่ำครวญ'
ว่าแล้วมาเฟียหนุ่มก็ลุกขึ้นเตรียมตัวไปสั่งงานลูกน้อง จังหวะนั้นกระดาษในมือก็ร่วงลงพื้น ลูเซียโน่หยิบขึ้นมาเปิดอ่านพลางทำหน้านิ่วคิ้วขมวด
'เกี่ยวอะไรกับไอ้หมอนั่นด้วย'
แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายแล้ว มาเฟียหนุ่มก็ตัดสินใจบึ่งรถไปหาหมอซานที่คลีนิกทันที
หมอซานที่รออยู่แล้ว พอลูเซียโนติดต่อมาก็เชิญให้ไปคุยกันที่ออฟฟิศซึ่งอยู่ด้านหลังของคลีนิก
"คุณรู้เรื่องนี้ใช่ไห
