ตอนที่ 25
ความจริง
หลังจากค่ำคืนนั้นผ่านมาหลายวันพ่อมาเฟียตาน้ำข้าวก็ให้ลูกน้องคนหนึ่งของเขานำของมาให้เธอถึงเลาจ์ สาวน้อยเปิดออกด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยเพราะไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นต้องการจะเล่นอะไรอีก ยิ่งเมื่อเห็นว่าในนั้นเป็นชุดเดรสและเครื่องประดับราคาแพงก็ยิ่งไม่เข้าใจ และไม่นานความข้องใจก็เหมือนจะได้รับความกระจ่างเมื่อเสียงเรียกเข้ามือถือส่วนตัวดังขึ้น เป็นใครไม่ได้เลยนอกจากคนเจ้าอารมณ์นั่นเอง
"ได้รับของแล้วใช่ไหม"
"ค่ะ"
"ดี อีกสามวันคุณต้องไปงานเลี้ยงกับผม เพราะต้องขยายฐานลูกค้าเพิ่มหวังว่าคุณจะเตรียมตัวให้ดีนะ"
พูดจบก็ตัดสายไปทันที ทำให้คนฟังอดน้อยใจไม่ได้ ไอ้ตอนแรกก็หลงดีใจว่าเขาจะใจดีกับเธอที่ไหนได้ก็แค่อยากใช้งานเท่านั้น คำพูดทักทายอะไรก็ไม่มีทั้งที่หายไปก็หลายวันแล้วแท้ๆ
คิดไปก็เท่านั้นสาวน้อยจัดการเก็บกล่องไว้เป็นระเบียบ พอดีกับที่ผู้ช่วยคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหาเพื่อแจ้งแก่เธอว่า มี
