ณ คฤหาสน์ หลังโตในละแวกบ้านเศรษฐี ฉันมาที่นี่บ่อยครั้งนับไม่ถ้วนจึงไม่ได้ตื่นตาตื่นใจอะไรนัก ในระหว่างที่พี่บอสขับรถฉันก็ไม่ได้ชวนเขาคุยอะไรด้วย ยิ่งคิดว่าก่อนหน้านี้ทำอะไรกันมา ก่อนเจอคุณหญิง ฉันก็เริ่มรู้สึกใจคอไม่ดี ความรู้สึกผิดผุดขึ้นมากลางใจ
เมื่อรถจอดที่หน้าคฤหาสน์ ฉันรีบลงจากรถไม่รอให้เขามาเปิดให้หรอก ฉันกลัวว่าจะมีใครมาเห็นความสนิทสนมที่มันออกจะเกินเลยไปมาก พี่บอสเองก็คงดูออกว่าฉันล่กแค่ไหน ถึงกับกลั้นขำให้ฉันเห็น
“คุณชายกลับแล้วเหรอคะ คุณพะพายก็มาด้วย” แม่บ้านเดินออกมาต้อนรับเราทั้งสองคน
พี่บอสเดินนำเข้าไปก่อนที่ฉันจะเดินตามเขาไม่ห่างนักเพราะยังไงซะคุณหญิงก็คงรู้อยู่แล้วว่าเราสองคนจะมาพร้อมกัน
“ตาบอสกลับมาแล้วเหรอลูก หนูพะพายด้วย” คุณหญิงยิ้มแย้มกว่าปกติ เดินมากอดพี่บอส ก่อนจะมากุมมือฉัน
“ทำงานมาคงเหนื่อยกันสินะ นั่งก่อน ๆ” ฉันยิ้มตอบคุณหญิง ก่อนจะเดินไปนั่งที่ห้องรับแขกเหม
