ตอนที่ 47 ถึงร้ายก็รัก...(อยู่ดี)

1181 Words

“บ้าอำนาจ...พี่ใหญ่มาจากไหน” ในขณะที่เราก่นด่ากัน พี่บอสไม่ได้หยุดสอบเอวเลยสักนิด แถมยังกระหน่ำซอยเร็วขึ้นอีกต่างหาก “ใหญ่มาจากไหนไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ ของกูใหญ่พอให้มึงจุกแหละพาย” คำพูดเขาเหมือนคนล่ะคน ตอนนี้ฉันโกรธเขามาก แต่สัมผัสของเขาก็ที่สุดเช่นกัน แม้มันจะรุนแรงชนิดแทบร่างแหลกแต่เขากลับรู้ว่าจุดไหนที่ทำให้ฉันระทวยคามือเขาได้ ไม่ว่าจะจุดเม็ดทับทิบตรงกึ่งกลางกลาย ยอดถันสีชมพูระเรื่อ รวมไปถึงใบหูที่เขาเลียวนจนฉันลืมความเจ็บก่อนหน้าไปหมด “ซี้ด...อ๊าส์” จนเผลอร้องครางระงมจนแทบบ้า ยิ่งระห่ำยิ่งเสียว ยิ่งรุนแรงยิ่งร้อนรุ่ม สุดท้ายคำก่นด่าของเราสองคนก็หายไปในลำคอ เมื่อเขาดึงฉันให้นั่งพร้อมประกบจูบร้อนใส่กันเต็มหน่วย ในขณะที่แก่นกายของเขายังคงคาอยู่ในรูร่องแฉะของฉัน “อ่า...พายเสียว” ใบหน้าเห่อร้อนจากบึ้งตึงแปรเปลี่ยนเป็นหยาดเยิ้ม พี่บอสก็เหมือนกันจากที่ดวงตาถมึงทึงก็กลายเป็นแดงก่ำที่ซ่านควา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD