เมื่อขบวนจวนตระกูลหวังจอดรถม้าเทียบจวนแม่ทัพฉินอี้แล้วนั้น ก็ต่างทยอยขนสัมภาระเข้าสู่ในจวนแม่ทัพแห่งนี้ และได้รับการต้อนรับจากผู้ดูแลในจวนของฉินอี้เป็นอย่างดี “มิน่า เจ้าไม่ค่อยกลับบ้าน เพราะที่นี่ ใหญ่โตกว่าบ้านเรานัก” ลุงฉินหันไปเอ่ยกับฉินอี้ “ท่านพ่อ ถึงที่นี่จะใหญ่โตเพียงใด ส่วนใหญ่ข้าก็แทบใช้ชีวิตในกองทหารนะขอรับ ที่นี่ข้าจะได้กลับมาก็ต่อเมื่อไม่มีออกศึก หรือต้องเข้าวังก็เท่านั้น” ฉินอี้เอ่ยตอบกลับพ่อของตน ลุงฉินที่ได้ฟังก็เข้าไปตบบ่าลูกของเขาอย่างเห็นอกเห็นใจ “หากเจ้ารู้สึกเหนื่อย อยากกลับไปอยู่บ้านก็ไม่เป็นไรนะ” “ท่านพ่อ ข้าเต็มใจรับใช้แคว้นสี่นี้ด้วยชีวิต หากข้าปกป้องแคว้นสี่ได้ นั่นหมายถึงตระกูลเราก็จะอยู่กันอย่างสุขสบายขอรับ” “ข้ารู้สึกภูมิใจในตัว พวกเจ้าทั้งสองคนจริงๆ เอาล่ะไม่พูดมากความแล้ว เจ้าพาพวกข้าเข้าไปยังในจวนเถิด ทุกคนต่างก็เดินทางกันมาอย่างเหน็ดเหนื่อยแล้ว” “ขอรั
Download by scanning the QR code to get countless free stories and daily updated books


