เช้าวันใหม่ของการเดินทาง เพื่อมุ่งสู่เมืองอวิ๋น เมืองหลวงแห่งแคว้นสี่ก็ได้เริ่มต้นอีกวัน ทุกคนเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางอีกครั้ง รถม้าทั้งสามคันของตระกูลหวังยังคงเดินทางไปตามเลียบลำธารสายหลัก ไร้วี่แววบ้านเรือนผู้คนเช่นเคย “ท่านพี่อีกนานหรือไม่เจ้าคะ ที่จะเข้าบ้านเรือนผู้คน” “คงอีกสักคืน ถึงจะเข้าเมืองโจว” “ไกลเหมือนกันนะเจ้าคะ เมืองอวิ๋นเนี๊ย” เวิ่นเวิ่นเอ่ยพลางถอนหายใจ “เหตุใดเจ้าใจร้อนนัก” “ป่าวเจ้าค่ะเพียงแต่ข้าคิดว่า ถ้าท่านพี่เหาะเหินไปเมืองอวิ๋นเอง คงไปได้เร็วกว่านี้” “นั่นก็จริงอยู่หรอก แต่เจ้าอย่าลืมนะว่า การใช้ปราณนั้นทำให้เราสูญเสียงพลังอย่างมาก หากในการเดินทางเจ้าเอาแต่ใช้ปราณ แล้วจู่ๆ มีศัตรูมาทำร้ายเจ้า เจ้าอาจจะพลาดพลั้งได้นะ” ฉินอี้พูดให้เวิ่นเวิ่นคิดตาม “จริงด้วย ท่านพี่รอบคอบอย่างยิ่งเจ้าค่ะ” เวิ่นเวิ่นพยักหน้าเห็นด้วย “แต่โดยปกติแล้วเวลาข้าเดินทางพร้อมสหายทหาร

