แสงแดดยามเช้าที่รีสอร์ตชะอำสาดส่องผ่านผ้าม่านสีขาวบางเบาเข้ามาในห้องนอนสุดหรู ไอดอลลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองกำลังนอนกอดร่างนุ่มนิ่มของน้ำชาไว้แนบอก กลิ่นหอมจางๆ ของแชมพูผสมกับกลิ่นกายสาวทำให้นสถาปนิกหนุ่มไม่อยากจะลุกไปไหน ทว่าความสงบก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อ 'เจ้าสโนว์' ที่เมื่อคืนโดนขังไว้นอกห้องนอน แอบมุดรูระบายอากาศเข้ามาพรางกระโดดทับพุงเจ้านายเต็มแรง!
"อั้ก! สโนว์! แกนี่มัน..."
ไอดอลสบถเบาๆ พรางคว้าร่างขาวฟูมากอดไว้ แต่วินาทีนั้นเขาถึงกับต้องเบือนหน้าหนี
"กลิ่นอะไรน่ะสโนว์ อย่าบอกนะว่าแกไปฟัดกับปูแสมข้างนอกมา!"
น้ำชาขยับตัวตื่นขึ้นมาพรางขยี้ตาอย่างน่าเอ็นดู
"มีอะไรเหรอคระคุณไอดอล ว้าย! สโนว์! ทำไมตัวมอมแมมแบบนี้ล่ะลูก กลิ่นคาวปลาคลุ้งเลย!"
"สงสัยปาฏิหาริย์ของแกจะพาไปลงถังขยะมาน่ะสิ"
ไอดอลบอกพรางมองดูสภาพแมวหนุ่มที่ขนสีขาวกลายเป็นสีเทาด่างๆ
"น้ำชา... เราต้องอาบน้ำให้มันเดี๋ยวนี้ ไม่อ
