ไอดอลในชุดคลุมอาบน้ำสีเทาเข้มยืนจิบกาแฟดำอยู่ที่ริมหน้าต่างบานใหญ่ นัยน์ตาคมกริบจ้องมองทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา แม้ชัยชนะทางธุรกิจจะอยู่ในมือ แต่ลางสังหรณ์บางอย่างกลับบอกเขาว่า... เรื่องร้ายแรงกว่านี้กำลังจะเกิดขึ้น
"คุณไอดอลคระ... กาแฟหมดหรือยังคระ"
น้ำชาเดินเข้ามาสวมกอดเขาจากด้านหลัง ใบหน้าหวานใสซุกที่แผ่นหลังแกร่งด้วยความรัก
ไอดอลหันกลับมาดึงรั้งร่างบางเข้ามาจุมพิตที่หน้าผาก
"หมดแล้วครับ... แต่น้ำชาที่หวานกว่ากาแฟตรงหน้า ผมยังกินไม่หมดเลยนะ"
"คนบ้า! ขี้เก๊กแล้วยังเจ้าชู้ยักษ์อีกนะคระ"
น้ำชาหัวเราะร่าพรางเดินไปหยิบถาดกาแฟ ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงกริ่งหน้าห้องก็ดังขึ้นรัวๆ
"อ๊อดดดด! อ๊อดดดด! อ๊อดดดด!"
ไอดอลขมวดคิ้วแน่น
"ใครมาแต่เช้าเนี่ย? รปภ. ปล่อยให้ขึ้นมาได้ยังไง"
สถาปนิกหนุ่มเดินตรงไปที่ประตูพรางกระชากเปิดออกทันทีด้วยความหงุดหงิด
ทว่า... ทันทีที่
