ทำไมคุณย่าถึงทิ้งกระจกไว้สองบาน

บรรยากาศในห้องโถงใหญ่ของงานเลี้ยงตระกูลสถาปัตย์เริ่มเปลี่ยนจากความครื้นเครงเป็นความกดดัน เมื่อเข็มนาฬิกาโบราณเรือนยักษ์กลางห้องเริ่มเคลื่อนเข้าใกล้เลขสิบสอง ไอดอลเดินประคองเอวหนานุ่มของน้ำชาฝ่าฝูงชนไฮโซที่จ้องมองพวกเขาด้วยสายตาจิกกัด ทว่าสถาพนิคหนุ่มกลับเชิดหน้าขยับแว่นสายตาด้วยนิ้วกลางอย่างมั่นใจ ประหนึ่งเขากำลังเดินตรวจงานก่อสร้างมูลค่าแสนล้านไม่ใช่เดินในงานเลี้ยง "คุณไอดอลคระ... คนมองเราใหญ่เลยคระ น้ำชารู้สึกเหมือนเป็นลูกกวางกลางฝูงหมาป่าเลยคระ" น้ำชากระซิบพลางกระชับมือที่กอดเจ้าสโนว์ไว้แน่น ซึ่งเจ้าแมวขาวก็ดูจะรู้ดี มันเชิดหน้าหลับตาพริ้มประหนึ่งจะบอกว่า 'ใครกล้าแหยม ข้าจะฉี่ใส่ชุดแบรนด์เนมให้หมด!' "ไม่ต้องกลัวครับน้ำชา... หมาป่าพวกนี้มันก็แค่ 'สิ่งก่อสร้างที่ขาดโครงสร้างเหล็ก' ข้างนอกดูดีแต่ข้างในกลวงโบ๋" ไอดอลบอกเสียงเรียบพรางเหยียดยิ้มขี้เก๊ก "จำไว้ว่าคุณคือ 'เจ้าของหัวใจ' ขอ