แสงไฟจากตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานครสาดส่องลอดผ่านกระจกใสของเพนท์เฮาส์หรู เข้ามาอาบไล้ร่างของคนสองคนที่กอดก่ายกันอยู่บนเตียงกว้าง ไอดอลถอนหายใจยาวพรางเอื้อมมือไปกดปิดระบบอินเตอร์คอมที่เจ้าสโนว์แอบไปป่วนจนแผนการ 'กินน้ำชา' ต้องชะงักลง สถาปนิกหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นพิงหัวเตียงพรางรวบตัวน้ำชาที่มุดหน้าเขินอายอยู่ใต้ผ้าห่มเข้ามาแนบอก กลิ่นหอมจางๆ ของดอกมะลิจากตัวเธอผสานกับกลิ่นกายสาวทำให้ใจของเขาสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้
"คุณสถาปนิกขี้เก๊กคระ... สโนว์มันคงอยากจะบอกอะไรคุณจริงๆ นะคระเนี่ย"
น้ำชาโผล่หน้าออกมาพรางช้อนตาขึ้นมองอย่างไร้เดียงสา ทว่าผิวพรรณที่ขาวเนียนละเอียดตัดกับผ้าปูที่นอนสีเทาเข้มกลับดูเย้ายวนใจจนไอดอลต้องลอบกลืนน้ำลาย
"มันไม่ใช่แมวครับน้ำชา... มันคือตัวขัดจังหวะมือโปรชัดๆ"
ไอดอลบ่นพึมพำ ทว่าสายตาของเขากลับเหลือบไปเห็นบางอย่างที่กลิ้งอยู่บนพรมข้างเตียง มันคือ 'กระดิ่งทอง' ลูกเล
