ย่ายังไม่ตาย

ความเงียบสงัดของเทือกเขาแอลป์ยามค่ำคืนถูกฉีกขาดด้วยเสียงหวีดหวิวของลูกธนูติดระเบิดที่พุ่งทะลุกระจกสีในมหาวิหารปราสาทวิลเลนเดอร์ แสงไฟสีแดงฉานจากเปลวเพลิงเริ่มลามไปตามม่านกำมะหยี่ราคาแพงระยับ ไอดอลในชุดเชิ้ตสีขาวที่บัดนี้เปื้อนเขม่าควันแต่กลับดูดิบเถื่อนและเซ็กซี่อย่างประหลาด ขยับแว่นสายตาด้วยนิ้วกลางพรางปรายสายตาคมกริบมองไปยัง 'จุดศูนย์กลางมวล' ของเพดานที่กำลังจะถล่มลงมา "พวกแกมันก็แค่ 'สถาปนิกทำลายล้าง' ที่ไม่มีปัญญาจะสร้างอะไรเป็นของตัวเอง!" ไอดอลคำรามเสียงนิ่งทว่าทรงพลังพรางกระชับกอดน้ำชาที่ตัวสั่นเทาไว้ในอ้อมแขน "น้ำชาครับ... กอดผมไว้แน่นๆ นะ เราจะใช้ 'ช่องระบายอากาศ' ใต้ฐานพระบรมรูปที่ผมออกแบบใหม่เมื่อวาน เป็นทางหนี!" "คุณไอดอลคระ! ระวังข้างบนคระ!" น้ำชาร้องลั่นเมื่อคานไม้โอ๊คยักษ์ที่ติดไฟร่วงลงมา ไอดอลใช้ทักษะการคำนวณ 'วิถีการตก' เบี่ยงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิวพรางสวนกลับด้วยการ