โกดังร้างที่ชานเมืองในเขตกรุงเทพ ฯ เสียงฝนที่กำลังกระหน่ำตกลงใส่หลังคาสังกะสี ทั้งเสียงฟ้าร้อง คำรามเป็นช่วงๆบวกกับเสียงสายฝนที่ดังไม่สม่ำเสมอ เสียงลมพัดดังมาเป็นระลอกๆ อายฝนสาดกระเซ็นทั่วบริเวณคละคลุ้งไปด้วยไอฝน กลิ่นเหล็กเก่าและกลิ่นสนิม อีกทั้งยังมีกลิ่นควันบุหรี่คละคลุ้งไปทั่วในบริเวณนั้น
อากาศที่เคยร้อนอบอ้าวบัดนี้แปรเปลี่ยนมาเป็นหนาวเย็นและชื้น เพราะไอฝนที่สาดกระเซ็นเข้ามายังด้านในของโกดังร้างแห่งนี้
ภายในโกดัง มีร่างหนาของชายคนหนึ่งกำลังนั่งพิงที่โต๊ะไม้ยาว แขนทั้งสองข้างถูกขนานราบไปบนตัวเก้าอี้ไม้ตามแนวยาว
ด้านหลังมีบอดี้การ์ดสองคน ที่อยู่ในชุดสูที่สีดำเข้ม ท่าทางทะมึนแลดูน่ากลัว
มาเฟียหนุ่มนามว่า ‘คาร์โล มาร์ติโน่’ เขาคือผู้ที่ถูกขนานถึงความดิบและป่าเถื่อนจากกลุ่มยุโรป และยังเป็นผู้ที่ควบคุมเครือข่ายการค้าของเถื่อนในแถบเอเชียตะวันออกอีกด้วย
มาคาร์โลได้แต่นั่งเหม่อมองดูกล
