เอริคทำตัวเหมือนอย่างกับเด็กอนุบาลที่อยากได้ของเล่น ก็งอแงจะเอาให้ได้
แต่ไอรินก็ใจเด็ดเหมือนกับครูที่คอยจะสั่งสอนลูกศิษย์ที่ชอบเอาแต่ใจ
“ไอรินฉันรู้ว่าสิ่งนี้สำหรับเธอมันคือสิ่งที่หวงแหนมากและฉันเองก็พร้อมที่จะรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ ถ้าเธอจะโกรธ ฉันก็เข้าใจ!! ”
“ฉัน !! โกรธมากและเกลียดคนที่ฉวยโอกาสแบบคุณ เอริค”
“โธ่!!ไอรินถึงกับเกลียดเลยหรอ ”
“ แล้วจะให้ฉันดีใจจนต้องกระโดดโลดเต้นหรือไงที่ต้องมาเสียตัวให้คุณ”
“เอ้า! แล้วเธอไม่ดีใจหรอกหรอ ก็เห็นเมื่อคืนบอกว่าฉันเร้าใจอยู่ไง เรียกฉันที่รักคะ ที่รักขา และยังร้อง อ๊ะ อิ๊ เสียวอยู่เลยนี้ ”
“คุณบอสเอริคคะ!!”
“นี้เธอหลอกฉันอยู่หรอไอริน”
ไอรินงงกับบุคลิกของคนที่อยู่เบื้องหน้า จนอยากจะหนีออกไปเสียจากตรงนี้ เขาพูดเองเออเองยัดเหยียดความเป็นเจ้าของให้เธอ
มันก็จริงที่เธอหวงแหนความบริสุทธิ์ของเธองเองแต่ในเมื่อมันเสียไปแล้วจะมัวมานั่งร้องไห
