“เพลง ตังเม ญาณิน ทำไมไม่เข้าเรียนล่ะลูก” เพลงตังเม และญาณินยืนอยู่หน้าหอประชุมพร้อมกับเพื่อนๆ ของทั้งสามคน และหากพาฝัน รัก คุณ มาวิน ไออุ่น โอบเอื้อ เอิงเอย และธิชา ยังเรียนอยู่ที่นี่ก็คงมายืนรอด้วยความเป็นห่วงน้องๆ หรือไม่ก็ต้องอยู่ในหอประชุมด้วย เพราะคงร่วมกันก่อเหตุทะเลาะวิวาทเป็นแน่
“เพลงช่วยน้องไม่ทัน”
“ญาณินก็มาไม่ทันค่ะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ ทางนี้ให้พวกย่าจัดการเอง ทุกคนเข้าห้องเรียนก่อนนะคะ” เอรินปลอบโยนหลานที่กำลังรู้สึกผิด เพราะช่วยน้องไม่ได้
“ค่ะ” ทุกคนปฏิบัติตามอย่างว่าง่าย
เมื่อเห็นผู้ปกครองของตนเองเข้ามาภายในหอประชุม เด็กๆ ในฝ่ายเหลนของแทนไทที่นั่งขัดสมาธิเรียงกันอย่างเป็นระเบียบในมุมหนึ่งก็ลุกวิ่งเข้าไปหา ทุกคนสำรวจเนื้อตัวของลูกหลานด้วยความเป็นห่วง ต่างมีรอยฟกช้ำกันตามตัว เนื้อตัวเปรอะเปื้อน ไม่ถึงขั้นเลือดตกยางออก มีเพียงอัญชันที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด เนื้อตัวก็สะอาดเ
