“ป๊า” เมฆฮึดฮัดเข้ามาหาคนเป็นพ่อ วราเงยหน้าจากเอกสาร มองลูกชายด้วยความแปลกใจ
“มาหาป๊าที่บริษัท แสดงว่ามีเรื่องจะปรึกษาป๊า”
“ป๊า หมอกกินขนมรอนะ” หมอกเดินไปนั่งรอที่โซฟาอย่างสบายอารมณ์ ดิมกับปรกคอยดูแลหาขนมนมเนยมาให้ ต่างกับเมฆที่หน้าเง้าหน้างอใส่คนเป็นพ่อ
“ป๊าทำงี้ได้ไง”
“ป๊าทำอะไร” วราทำหน้าฉงน อุ้มลูกชายเจ้าปัญหาขึ้นมานั่งบนโต๊ะทำงาน
“ป๊าให้อาฟลอยด์ลางาน ทำไมป๊าไม่บอกเมฆ ป๊าทำงี้ได้ไง”
“ป๊าก็ให้อาลุคลางาน ไม่ได้บอกหมอกเหมือนกัน แต่หมอกเข้าใจ”
“หมอกไม่ต้องพูดเลย” เมฆชี้หน้าหมอกให้สงบปาก
“เฮ้อ มีแฟนแล้วหัวใจว้าวุ่น ปวดหัวตึบ ดีละที่หมอกยังไม่มีแฟน รอโตก่อนดีกว่า” หมอกไม่สะทกสะท้าน กินขนมอย่างเอร็ดอร่อย
“เมฆโมโหป๊า เมฆโกรธป๊า โป้งๆๆๆๆๆๆ”
“ป๊ามีเหตุผล แต่ตอนนี้เมฆกำลังไม่มีเหตุผล”
“เวลาโกรธก็ไม่มีเหตุผลทั้งนั้นแหละ”
“งั้นเมฆก็ฟังเหตุผลจากป๊าก่อน ตอนเราไปเที่ยวกันอาฟลอยด์กับอาลุ
