“พี่ฟลอยด์จะจริงจังทำไม คุณเมฆก็พูดไปตามประสาเด็ก จะเป็นคุณพ่อจอมหวงลูกสาวเหรอ” ปลายนิ้วแกร่งเกลี่ยแก้มสีชมพูระเรื่อของลูกสาวที่กำลังดูดนมจากอกปุ้ย ยังคงครุ่นคิดเรื่องที่เจ้านายตัวน้อยจับจองแก้วตาดวงใจตั้งแต่วันแรกที่ออกมาสู่อ้อมกอดของเขา
“วันแรกที่รู้ว่าได้ลูกสาวก็เตรียมไว้หนวดแล้ว” ฟลอยด์ยังจำความรู้สึกแรกที่รับรู้ว่าจะมีลูกสาวได้เป็นอย่างดี เขาดีใจที่ได้ลูกสาวดั่งปรารถนา และความหวงแหนก็ก่อเกิดขึ้นนับตั้งแต่วันนั้น
“พี่ฟลอยด์ไม่ดีใจเหรอถ้าวันหนึ่งลูกสาวเราจะได้กินดองกับคุณเมฆ อย่างน้อยเราก็มั่นใจได้ว่าลูกสาวเราจะได้เจอคนที่ดี”
“ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย ยังไงก็หนีไม่พ้นเรื่องเจ้าชู้”
“หวงผู้ชายทั้งโลกว่างั้น”
“ลูกสาวทั้งคนใครจะไม่หวง แม้แต่นายก็หวงคุณหนู ลองให้ลูกชายไอ้ลุคไปจีบดูสิ มีหวังได้เจอลูกปืน”
“นี่มึงลืมไปหรือเปล่าว่ากูก็อยู่ในห้องนี้” เสียงของคนที่ถูกพูดถึงดังขึ้น
“กูก็ตั้งใจพูด
