ฉันเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของเราให้ป๊าฟังจนจบก่อนจะเหลือบตามองป๊าที่นั่งกอดอกทำหน้านิ่งจนมองไม่ออกว่าป๊ากำลังคิดอะไรอยู่ตั้งแต่เด็กฉันไม่เคยได้รับสีหน้าเย็นชาแบบนี้จากป๊าเลยสักครั้งด้วยความที่เป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านทำให้ทุกคนทะนุถนอมและตามใจมาโดยตลอด
.
.
ปึก!
“พี่เสือ ลงไปทำอะไร”
ฉันตกใจมากเพราะเขาลงไปคุกเข่าตรงหน้าป๊าโดยที่ฉันไม่รู้เขาจะทำอะไรมองสีหน้าจริงจังของเขาสลับกับสีหน้าถมึงทึงของป๊าแล้วทำให้ฉันหวั่นใจ
“ป๊าครับ”
“ใครป๊ามึง! แล้วดูลูกสาวกูพึ่งอายุเท่าไหร่มึงไม่เคยมีลูกมึงไม่เข้าใจหรอก”
“ทุกอย่างเป็นผมเข้าหาและล่อลวงน้องเอง”
“ซินเซียไม่ผิด ผมผิดเอง”
“แล้วยังไงจะให้กูยอมรับมึงหรอถึงมึงจะเป็นเพื่อนไอ้โซ่เป็นลูกชายเพื่อนกู กูก็ไม่สน!!”
นี่ป๊ารู้จักกับป๊าพี่เสือด้วยหรอไม่เห็นรู้เลย
“ผมไม่มีทางเลิกกับซินเซีย ถึงป๊าจะไม่ยอมรับผมก็จะไม่ถอยเด็ดขาด”
แววตาแน่วแน่จ้องมองชายวัยกลาง
