Chapter : 23
“ลูกพี่กูเนี่ยจะเท่ไปถึงไหน คิดจะถ่ายหนังทุกที่ทุกเวลาเลยรึไง?” สุลต่านพึมพำกับตัวเองอย่างเหน็บแนมถึงธเนศก่อนจะเดินตามเขาไป
...
วันต่อมา ในห้องเรียนกว้างขวาง แสงไฟสีขาวนวลส่องสว่างทั่วพื้นที่ โต๊ะเรียงกันเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบ เสียงปากกาขีดเขียนบนกระดาษและการพิมพ์แป้นคีย์บอร์ดคละคลุ้งไปทั่วห้อง
นักศึกษาส่วนใหญ่ตั้งใจฟังอาจารย์ธเนศสอนเกี่ยวกับระบบห่วงโซ่อุปทาน แต่ไม่ใช่กับปาร์ม เธอในชุดนักศึกษาขาวดำสะอาดตา ทว่ามีสีสันเล็กน้อยจากสีผมที่ย้อมเป็นส้มสดสะดุดตา ขณะนี้ปาร์มกำลังอ่านนิยายในไอแพดของเธอ ไม่ได้ใส่ใจบทเรียนที่กำลังดำเนินไป ต้าเหนิงที่นั่งข้างๆ เธอเหลือบมองเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
ธเนศในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา กระดุมเรียงตัวอย่างประณีต ใส่คู่กับกางเกงสแล็คสีดำเข้ารูปที่เผยให้เห็นช่วงขาแข็งแรงและร่างกายที่กำยำอย่างพอเหมาะ เขายืนหน้าชั้นเรียนด้วยท่าทางสง่าและสุขุม
