Chapter : 26
ธเนศฉีกยิ้มกว้างขึ้นอีกเมื่อเธอกล่าวเช่นนั้น “งั้นเหรอ?”
“ใช่ค่ะ” ต้าเหนิงยืนยันพลางพยายามควบคุมแข้งขาที่อ่อนแรงให้เหยียดตรงขณะที่พวกมันกำลังจะขมิบเข้าหากันเพื่อให้อีกฝ่ายได้กระทำอย่างเต็มที่ ตอบสนองความกระเหี้ยนกระหือรือของตัวเองที่หื่นกระหายเต็มทน
ธเนศค่อย ๆ คลายมือจากข้อมือทั้งสองข้างของต้าเหนิง เผยให้เห็นรอยแดงที่เกิดจากการกดทับ เส้นเลือดใต้ผิวหนังของเธอขึ้นเป็นริ้วรอยบางเบา แต่ก็สะท้อนถึงความเข้มข้นของสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ขณะที่ต้าเหนิงกำลังหอบหายใจแรง ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อ ราวกับดอกกุหลาบที่บานเต็มที่ ธเนศก็ก้าวเข้ามาครอบครองเธออีกครั้งอย่างไม่ปล่อยให้เธอได้พัก
มือของธเนศที่เพิ่งปล่อยออกมสจากข้อมือต้าเหนิงกลับเลื่อนไปที่ลำคออันบอบบาง กอบกุมลมหายใจของนักศึกษาสาวเบื้องหน้าไว้ในกำมือ ความรู้สึกถูกบังคับให้ยอมจำนนแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเธอ ขณะนั้นบรรยากาศรอบด้านก็เร่าร้
