ตอนที่ 63
“อ๊าย!!! อ๊าย!!!”
เสียงกรี๊ดแหลมสูงดังไม่หยุด อัคนีที่ยังไม่ทันตั้งตัว เขาดึงหมอนขึ้นมาปิดหูทันที เพื่อหนีเสียงแสบแก้วหูนั้น
“โธ่เว้ย! จะแหกปากทำไมวะ คนจะนอน!”
แต่คำบ่นของเขาก็ไม่ช่วยอะไร นิหน่าทรุดตัวลงร้องไห้เสียงสั่น
“ฮือ…ฮือ… ไม่จริง…ใช่ไหม คนที่นอนอยู่บนเตียงเมื่อคืน ต้องเป็นยัยมาตาลดานั่นสิ!”
เธอลุกพรวดขึ้นอย่างตื่นตระหนก คว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างลวกๆ มือสั่นไปทั้งตัว
ขณะเดียวกัน อัคนีค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง เขายกมือจับท้ายทอยเบาๆ สีหน้าฉายแววเจ็บปวด
ตรงนั้น…ยังปวดตุบ ราวกับเพิ่งโดนใครทุบอย่างแรง
ภาพเลือนรางผุดขึ้นมา การุณ…หมัดหนัก…ความมืดที่กลืนสติของเขาไปทั้งดวง
แต่ไม่ว่าจะพยายามนึกแค่ไหน เขาก็จำอะไรไม่ได้เลย
“อะไรวะ… แล้วทำไมกูถึงมานอนที่นี่ แล้วนี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่…”
นิหน่าไม่พูดอะไรต่อ เธอคว้ากระเป๋า รีบออกจากห้องพัก แล้วบึ่งรถออกจากโรงแรมในทันที
ราวกับไม
