ตอนที่ 68 เพชรลดาเดินจากไปอย่างไม่หันกลับมา มาตาลดายืนแข็งค้าง น้ำตาไหลเงียบๆ ลงตามแก้มหัวใจด้านชาราวกับสูญเสียบางอย่างที่ไม่มีวันได้คืน และเธอไม่รู้เลยว่า…คำพูดทุกคำสีหน้าทุกแววตา มีคนหนึ่งได้ยิน มีคนหนึ่งได้เห็น หมอเจนจิรายืนอยู่ไม่ไกล มือที่กำแฟ้มเวชระเบียนแน่นสั่นเล็กน้อย หัวใจของแพทย์สาวเย็นวาบ เพราะในวินาทีนั้น เธอรู้แล้วว่า นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเลือด แต่คือการ แลกชีวิต ด้วยความเห็นแก่ตัว และความจริงนี้…จะไม่มีวันเงียบหายไป มาตาลดานั่งทรุดอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ไหล่บางสั่นสะท้าน เสียงสะอื้นถูกกลั้นไว้ไม่อยู่ เธอร้องไห้…ร้องไห้แทบขาดใจ หัวใจที่แบกรับทุกอย่างไว้เพียงลำพัง ในที่สุดก็พังลงอย่างไม่มีชิ้นดี เจนจิรายืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว แล้วเดินเข้าไปทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ไม่ถามอ้อม ไม่ปลอบแบบผิวเผิน เพียงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่แฝงความห่วงใย “มาตาล…เกิดอะไรขึ้น

