Chapter : 3
พิมพ์ถอนริมฝีปากออกจากกวิน ชั่วขณะหนึ่ง ริมฝีปากของเธอฉ่ำไปด้วยน้ำลายที่หยาดเยิ้ม เธอหอบเบา ๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่ว “พี่ใช้ลิ้นเก่งจัง” ใบหน้าของเธอแดงซ่านอย่างปิดไม่มิด ร่างเปลือยเปล่าที่อยู่ภายใต้สายตาของกวินดูอ่อนโยนและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน
กวินเองปลดกระดุมเสื้อจนหมด เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ชัดเจนเป็นลายเส้น ใบหน้าของเขาฉายแววเจ้าเล่ห์และปรารถนา ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความท้าทาย “หนูเองก็เก่งที่ตามลิ้นพี่ทัน”
ไม่ทันที่พิมพ์จะโต้ตอบ กวินก็คว้าขาทั้งสองข้างของเธอ ยกใต้ข้อพับแล้วถ่างออกอย่างง่ายดาย ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจและความเป็นเจ้าของ สายตาของเขามองต่ำลงไปที่จุดอ่อนไหวของเธอ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยความแปลกใจปนชื่นชม “โกนหมดเลยงั้นเหรอ?”
บริเวณนั้นที่กวินจ้องมองอยู่มันเรียบเนียนและขาวสะขาด ดูนุ่มนวลและน่าจับต้อง ส่วนตรงร่องที่ปิดสนิทนั้นถูกกวินใช้นิ้วแย้มออกเผยให้เห็นความชมพูหวานที่มีน้ำสีใสไหลเยิ้มออกมาดูยั่วยวนสุด ๆ
พิมพ์ที่กำลังพยายามใช้มือค้ำยันโต๊ะเพื่อพยุงตัวเองอยู่ในท่วงท่าที่ยิ่งทำให้เธอดูยั่วเย้า ใบหน้าของเธอเริ่มขึ้นสีเข้มขึ้น เธอพยายามพูดออกมาอย่างอาย ๆ “หรือว่าพี่จะไม่ชอบ...” น้ำเสียงของเธอมีความลังเลผสมอยู่ แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความต้องการที่กำลังจะได้รับการยืนยัน
กวินหัวเราะเบา ๆ ด้วยเสียงทุ้มต่ำ “ทำไมพี่จะไม่ชอบ สวยขนาดนี้ ใครจะทนไหว?”
คำตอบของเขาทำให้หัวใจของพิมพ์เต้นระรัว เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา “พี่คะ...” เสียงของเธอแหบพร่าและหวานฉ่ำในเวลาเดียวกัน “พี่ช่วยทะนุถนอมหนูหน่อยนะคะ” เธอช้อนตามองเขาในท่าทางที่ดูน่าเอ็นดูอย่างเกินต้าน เธอดูไร้เดียงสาแต่เต็มไปด้วยความต้องการที่ซ่อนเร้น
กวินชะงักเล็กน้อย เขาจ้องมองใบหน้าของพิมพ์อย่างลึกซึ้ง ภาพของเธอในเวลานี้ช่างน่ารักน่าเอ็นดู ใบหน้าของเธอที่แดงระเรื่อจากความอายและความกระหายทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนยั่วยุอย่างหนัก
“พี่จะพยายามดูแลหนู...” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน ก่อนจะปลดเข็มขัดและดึงกางเกงของตัวเองลง เผยให้เห็นเรือนร่างที่เปี่ยมด้วยพลัง
พิมพ์ที่พึ่งจะเคยได้เห็นของผู้ชายที่โตเต็มวัยเป็นครั้งแรกในชีวิตแบบต่อหน้าต่อตาในระยะเผาขน ความใหญ่โตที่เกินรอบมือเธอและความยาวที่ดูเหมือนจะเลยสะดือเธอไปไกล มันทำให้เธอรู้สึกสั่นสะท้านถึงทรวงในแม้ยังไม่ทันได้สอดใส่
พิมพ์จ้องมองแท่งเนื้อของกวินด้วยสายตาเลิ่กลั่กก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มันที่มีเส้นเอ็นปูดโปนรายล้อมรอบตัวดูน่าสะพรึงกลัวพอควร กำลังจ่อส่วนหัวมาที่ร่องรักที่ดูบอบบางนั้นอย่างหมายมั่นที่จะเข้าไป
กวินไม่รอช้า เขาขยับสะโพกด้วยแรงที่พอเหมาะสอดแท่งเนื้อเข้าไปในร่างกายของพิมพ์รวดเดียวมิดด้าม เมื่อร่างกายทั้งสองเริ่มสอดประสานกัน ความเร่าร้อนก็พุ่งทยานในทันที พิมพ์รู้สึกได้ถึงช่องว่างในร่างกายที่กำลังขยายตัวออกกว้างและกลวงลึกถึงด้านใน มันทำให้เธอที่ระสับระส่ายอยู่ก่อนแล้วตัวสั่นเทาด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวและเสียวซ่านไปโดยพร้อมเพรียงกัน
“พี่คะ โคยพี่มันใหญ่เกินไปแล้ว อึ๊ก!! อร๊าง!!” พิมพ์กอดคอกวินแน่น ใบหน้าที่อ่อนหวานและงามสง่าบิดเบี้ยวจากความรู้สึกที่ยากจะต้านทาน “อื้อ! หนะ—หนูจุกมากค่ะพี่...แถมยังเสียวสุด ๆ ไปเลย...อร๊าง!!”
เสียงครวญครางของพิมพ์ดังก้องอยู่ในห้อง ราวกับเสียงดนตรีที่บรรเลงด้วยความปรารถนา หยาดเหงื่อของเธอเริ่มกระเซ็นลงบนร่างกายที่ร้อนระอุ เธอพยายามหายใจอย่างแรงเพื่อตอบสนองความต้องการที่เพิ่มพูนขึ้นทุกวินาที ความรู้สึกที่กวินมอบให้เธอนั้นมากเกินกว่าที่เธอจะทนไหว ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปทั่วจากการโดนเขากระแทกกระทั้นในจังหวะเนิบช้า น้ำตาของพิมพ์เริ่มคลอเบ้า
“พี่คะ! หนูไม่ไหวแล้วค่ะ! อะ—อร๊าง!!” พิมพ์ครวญครางเสียงสั่นเครือ ความรู้สึกที่ท่วมท้นทำให้เธอไม่สามารถหยุดเสียงที่ออกมาจากปากได้ ความจุกที่เกิดขึ้นในอกและท้องของเธอเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน แต่กลับทำให้เธอรู้สึกเต็มไปด้วยความสุขที่ไม่อาจอธิบายได้ ความรู้สึกนี้เป็นสิ่งที่ทั้งหวานฉ่ำและรุนแรง ราวกับถูกไฟเผาไหม้จากภายใน แต่กลับกันนั้นพิมพ์ยินดีให้มันแผดเผาเธอจนหมดสิ้น
ขณะที่ความเสียวซ่านค่อย ๆ ทวีความรุนแรงขึ้นทีละนิด พิมพ์แอบคิดในใจว่าเพื่อนสาวของเธอทนไปได้อย่างไร ทุกครั้งที่กวินเร่งเร้าทั้งความเร็วและแรง ความรู้สึกนั้นแทบจะกลืนกินเธอทั้งร่าง เสียงหอบหายใจของเธอผสมผสานกับเสียงเนื้อกระทบกันอย่างไม่หยุดหย่อน จนเหมือนโลกทั้งใบถูกโอบล้อมด้วยความร้อนระอุ ร่างกายของพิมพ์ตอบสนองต่อทุกสัมผัสของกวินอย่างไม่อาจควบคุม
กวินเร่งจังหวะ ขยับสะโพกเร็วและรุนแรงขึ้น ความเร่าร้อนในดวงตาของเขาฉายชัดขณะเขามองดูพิมพ์ที่ตอนนี้มือบางกำคอเสื้อเขาแน่นจนผ้ายับยู่ยี่ไม่เป็นทรง “นี่เพิ่งเริ่มเองนะ หนูไม่ไหวแล้วเหรอ?” เขากล่าวเสียงแผ่ว แต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์และท้าทาย ราวกับยิ่งทำให้พิมพ์อับอายที่เธอไม่อาจต้านทานได้
พิมพ์พยายามเงยหน้าขึ้นช้า ๆ น้ำตาใส ๆ เริ่มไหลรินอาบแก้ม สีหน้าเธอเปลี่ยนไปเป็นความอ่อนไหวและเปราะบาง ขณะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “หนูไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย... นี่เป็นครั้งแรกของหนู” คำพูดของเธออ่อนหวานเหมือนดอกไม้ที่เพิ่งผลิบานในสายลมอ่อน แต่แฝงไปด้วยความยั่วยวนที่แทบจะทำให้กวินหลงใหลจนหมดสิ้น ความบริสุทธิ์และการยอมจำนนของเธอทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขาได้ค้นพบสิ่งล้ำค่า
ในใจของกวิน เขารู้สึกทั้งประหลาดใจและสงสารเธอในคราวเดียวกัน แต่ในอีกมุมหนึ่ง ความรู้สึกนั้นกลับปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายใน ราวกับว่าเขากำลังถือบังเ**ยนในการควบคุมชีวิตและความรู้สึกของพิมพ์ เขารู้สึกฮึกเหิมอย่างไม่อาจปฏิเสธ ราวกับเขาได้พบกับของเล่นชิ้นใหม่ที่น่าสนใจ การเห็นพิมพ์ที่ทั้งอ่อนแอและไร้เดียงสาในครั้งนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกถึงอำนาจเหนือเธอ
“หายากนะเนี่ย ผู้หญิงแบบหนูที่ยังซิง...” กวินกล่าวเสียงเย็นเฉียบขณะที่แสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ซ่อนอยู่ “ถ้าอย่างนั้น...พี่จะสอนหนูเองว่าควรจะรับมือยังไง?”
กวินกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก ขณะก้มตัวลงมาข้างหูของพิมพ์ จังหวะการขยับสะโพกของเขายังคงรุนแรงขึ้นทุกวินาที ปลายนิ้วของเขาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของพิมพ์ ทำให้เธอรู้สึกทั้งหวาดหวั่นและเสียวซ่านราวกับโดนสัมผัสจากไฟที่ลุกโชน
To be continued...