Chapter : 15
กวินก้มลงมองพิมพ์ที่ยังนั่งหมดแรงอยู่บนอุ้มมือของเขา ก่อนจะพูดอย่างอ่อนโยนขณะที่ประคองร่างของเธอด้วยมือทั้งสอง “ใช่ หนูมันร่าน แต่พี่ก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นปัญหาอะไรเลยนี่ เอาจริงพี่ออกจะชอบเวลาหนูเป็นแบบนี้” เขาพูดพร้อมรอยยิ้มที่แฝงความอบอุ่น
เมื่อปลายเท้าของพิมพ์สัมผัสกับพื้น ความรู้สึกหนักอึ้งและเมื่อยล้าก็ถาโถมลงมาทันที ร่างกายของเธออ่อนแรงจนแทบพยุงตัวเองไม่ได้ ขาที่เคยมั่นคงกลับสั่นไหวจนเกือบล้มลง แต่กวินก็รีบคว้าเอวของเธอไว้ทันที เขาพยุงเธออย่างระมัดระวังและค่อย ๆ พาเธอเดินไปอาบน้ำต่อ
“ไหวไหม?” เขาถามด้วยความเป็นห่วง ขณะที่มือยังคงจับประคองเธอไม่ให้ล้ม
แม้ว่าร่างกายจะสั่นเทาและเหนื่อยล้าจนแทบไม่ไหว แต่พิมพ์ก็ยังคงตอบกลับด้วยความมั่นใจ “ไหวค่ะ” แม้จะเป็นคำพูดที่ฟังดูหนักแน่น แต่ความจริงแล้วร่างกายของเธอกลับไม่เป็นเช่นนั้น
ทั้งสองยิ้มให้กันในความเงียบขณะที่น้ำเย็นยังคงไ
