Chapter : 17
เมื่อเธอใช้ปากปรนนิบัติให้เขาอยู่พักใหญ่ พิมพ์ก็หยุดแล้วขย้อนมันออกมาช้า ๆ แท่งเนื้อขนาดไม่ธรรมดาที่อัดแน่นอยู่เต็มปากพิมพ์ตอนนี้มันมีน้ำลายของเธอที่ชโลมทั่วแท่งดูเย้ายวนยิ่งกว่าเก่า
พนักงานออฟฟิศสาวเงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้านายด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยทั้งความยั่วยวนและความท้าทาย กวินจ้องกลับลงมาที่เธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ ราวกับว่าเขาไม่สามารถละสายตาออกจากเธอได้ มือของเขายกขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าที่เปล่งประกายของเธออย่างอ่อนโยน
“พี่ไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ดูไร้เดียงสาและดูเนิร์ดอย่างหนูจะเก่งเรื่องแบบนี้ได้ถึงขนาดนี้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความตื่นเต้น ขณะที่นิ้วมือของเขาไล้ไปตามแก้มนุ่ม ๆ ของเธอ พิมพ์ใช้ใบหน้าของเธอถูไถมือเขาอย่างมีจริต ราวกับกำลังยุเย้าและท้าทายไปพร้อมกัน
“หนูดูไร้เดียงสาไม่ได้แปลว่าหนูไร้เดียงสาจริง ๆ ซะหน่อย” พิมพ์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงหวานปนขี้
