ตอนนี้พลอยดาวที่ฝึกงานเสร็จแล้วก็กลับมาเรียนตามปกติ เธอตั้งอกตั้งใจเรียนมาก เพราะต้องการจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งให้ได้ ส่วนภูก็กำลังยุ่งกับงานเพราะเขาจะเปิดโชว์รูมอีกสาขา จึงทำให้ช่วงนี้เขาต้องทำงานหนักขึ้น ประชุมบ่อยขึ้น จนบางครั้งทำได้เพียงส่งข้อความทักทายกับพลอยดาวเท่านั้น
'คืนนี้พี่กลับดึกนะครับพลอยดาว พลอยดาวกินข้าวแล้วเข้านอนก่อนพี่ได้เลยนะครับ'
ภูส่งข้อความหาพลอยดาวในตอนที่ได้พักเบรกสั้น ๆ ที่เขาไม่โทรไปเพราะเคยโทรไปแล้วเป็นช่วงที่พลอยดาวเรียนอยู่และเธอสั่งห้ามไม่ให้เขาโทรไปกวนอีก ส่วนเวลาพักเที่ยงของเขาก็จะอยู่กับหุ้นส่วนมากกว่า ไม่สะดวกโทรหาเธอ เขาจึงทำได้แค่ส่งข้อความแบบนี้
"ชิ..." พลอยดาวอ่านข้อความแล้วเชิดใบหน้าสวยขึ้นเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามเข้าใจว่าเขากำลังงานยุ่งแต่ก็มีอารมณ์น้อยใจปะปนอยู่มากพอสมควร
"ไม่เป็นไรค่ะ พลอยดาวเข้าใจ สู้ ๆ นะคะ" พลอยดาวพิมพ์ตอบข้อความ
