ตอนที่ 7 ฝึกงานวันแรก

1420 Words
หลังจากที่ตะวันมาส่งถึงบ้านแล้วพลอยดาวก็รีบขึ้นไปอาบน้ำที่ห้องของตัวเองและแต่งตัวน่ารัก ๆ เพื่อมาถ่ายรูปคู่กับกระเป๋าใบสวยที่มีเพียง 3 ใบในโลกทันที... (อัพรูป) ❤️ 6,392 likes Ploydao : ขอบคุณสำหรับกระเป๋านะคะป๋า @Tawan Mayasohot : กระเป๋าสวยมาก Mr.T : ใบนี้ใบเดียว มากกว่าเงินเดือนผมทั้งปี !! Tawan : สำหรับเจ้าหญิงของพี่ พี่ยอมจ่ายครับ ❤️ เมื่อเธอโพสต์รูปคู่กับกระเป๋าลง Instagram เพียงไม่กี่นาทีผู้ติดตามที่กำลังติดตามเธออยู่นั้นต่างพากันกดหัวใจให้เธอรัว ๆ บ้างก็คอมเมนต์ บ้างก็แชร์ต่อ ๆ กันไป และหนึ่งในคอมเมนต์นั้นก็มีตะวันหนุ่มสายเปย์ที่เป็นป๋าจ่ายค่ากระเป๋าใบนี้ให้เธอ ทันทีที่โพสต์เสร็จนิ้วเรียวก็ไล่อ่านข้อความที่กำลังคอมเมนต์ในโพสต์ของเธออยู่ไม่หยุด ดวงตากลมโตพลางอ่านไปยิ้มไป เธอมีความสุขมากเวลาที่เธอได้สิ่งที่อยากได้และได้ถ่ายรูปคู่กับมัน พลอยดาวเพลิดเพลินกับการอ่านคอมเมนต์จนเธอผล็อยหลับคาโทรศัพท์ไปในที่สุด เช้าวันต่อมา... วันนี้พลอยดาวตั้งใจตื่นแต่เช้ากว่าทุกวัน เพราะวันนี้เธอต้องไปฝึกงานเป็นวันแรก ด้วยความตื่นเต้นจึงทำให้เธอตื่นเช้ามาก ๆ "พลอยดาวมาทานข้าวสิลูก" เสียงของภริตาเอ่ยชวนลูกสาวสุดที่รักให้มาทานข้าวเช้าด้วยกัน เมื่อร่างบางกำลังสาวเท้าเดินลงจากชั้นบนด้วยลุคที่ดูเป็นผู้ใหญ่ถึงแม้กระโปรงจะแอบสั้นไปหน่อย "ค่ะ..." พลอยดาวเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มพร้อมกับเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ๆ ภริตาแม่ของเธอ เมื่อทุกคนนั่งพร้อมหน้าพร้อมตากันแล้วครอบครัวแสนอบอุ่นก็นั่งทานข้าวเช้าด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย "ไปฝึกงานก็อย่าขี้เกียจนะลูกขยัน ๆ เข้าไว้ อย่าทำให้พี่ภูตำหนิได้" ในระหว่างที่ทุกคนกำลังทานข้าวกันเงียบ ๆ อยู่นั้น เสียงของไพบูลย์พ่อของพลอยดาวก็เอ่ยขึ้น เมื่อเขานึกได้ว่าวันนี้เป็นวันฝึกงานวันแรกของลูกสาว "พลอยดาวขยันจะตาย พี่ภูจะไม่มีวันได้ปริปากเอ่ยตำหนิพลอยดาวแน่นอนค่ะ" ด้วยที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง พลอยดาวก็ตอบผู้เป็นพ่อออกไปด้วยสีหน้าท่าทางมั่นอกมั่นใจทำเอาผู้เป็นพ่อกับผู้เป็นแม่ที่นั่งฟังอยู่นั้นต่างก็พากันยิ้มจนแก้มแทบปริเมื่อได้ยินคำพูดของลูกสาว "ดีแล้วลูก มา ๆ กินข้าว ๆ ให้อิ่มเดี๋ยวจะไปถึงโชว์รูมสายเอานะจ๊ะ" เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นนาฬิกาที่อยู่บนผนังภริตาก็รีบเอ่ยขึ้นทันทีเพราะเธอกลัวว่าลูกสาวของเธอจะสายตั้งแต่วันแรกที่เริ่มฝึกงาน สิ้นสุดคำพูดของภริตาพลอยดาวก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวให้อิ่มก่อนจะรีบเดินทางไปยังโชว์รูมรถหรูของภู สถานที่ที่เธอนั้นต้องไปฝึกงานเป็นวันแรก โชว์รูม "สวัสดีค่ะพี่ยีนส์" ทันทีที่เดินทางมาถึงโชว์รูมรถหรู ปากสีสวยก็เอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือเรียวขึ้นมาไหว้ยีนส์เลขาส่วนตัวของภูทันที "สวัสดีครับน้องพลอยดาวมาแต่เช้าเลยนะครับวันนี้" เมื่อสาวสวยรุ่นน้องเอ่ยทักทาย ยีนส์ก็เอ่ยทักทายกลับพร้อมกับพูดหยอกล้อนิดหน่อย ทำเอาพลอยดาวที่ได้ยินก็ถึงกับส่งเสียงหัวเราะออกมาเบา ๆ "คริคริ มาสายไม่ได้ค่ะเจ้าที่แรง พลอยดาวขอตัว เข้าไปหาพี่ภูก่อนนะคะ" พูดจบพลอยดาวก็สาวเท้าเล็ก ๆ เดินตรงไปยังห้องทำงานของภูทันที แกร๊ก !!! เสียงประตูบานหรูถูกเปิดเข้ามาพร้อมกับร่างอรชรในลุคเสื้อเชิ้ตรัดรูป กระโปรงทรงเอทั่วไปแต่ทว่าเมื่ออยู่บนร่างกายของเธอมันกลับดูเซ็กซี่แปลกตา "พี่ภู ๆ ดูสิคะสวยมั้ย พี่ตะวันซื้อให้พลอยดาวเมื่อวานค่ะ" เมื่อเปิดประตูเข้ามาร่างบางก็ยกกระเป๋าใบสวยขึ้นมาอวดหนุ่มหล่อรุ่นพี่ทันทีแถมยังเอ่ยบอกชื่อคนที่ซื้อให้เธอด้วย ทำเอาหนุ่มหล่อรุ่นพี่ที่ได้ยินก็ถึงกับมองบนทันที "ก็งั้น ๆ ไม่เห็นจะสวยตรงไหน อ่อ แล้วนี่ก็เป็นเวลางานไม่ใช่เวลามาโอ้อวดของไม่มีราคา และที่ทำงานเรียกฉันว่าคุณภู เพราะฉันเป็นเจ้านายเธอ" เสียงทุ้มเอ็ดสาวสวยที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดก่อนจะก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ "ของไม่มีราคา พูดมาได้ ใบละตั้งกี่แสน ชิ" พลอยดาวสบถออกมาเบา ๆ เมื่อภูดูถูกกระเป๋าใบสวยของเธอว่าเป็นของไม่มีราคาทั้ง ๆ ที่เธอเองก็พึ่งแย่งจากยัยเชอร์รี่เน่ามาได้ "บ่นอะไร ออกไปทำงานสิ ไอ้ยีนส์รออยู่ข้างนอกมันจะเป็นคนสอนงานเธอ" เมื่อเห็นพลอยดาวยืนสบถกับตัวเองอยู่เบา ๆ เขาก็รีบเอ่ยขึ้นเสียงดังทำเอาพลอยดาวที่กำลังยืนก้มหน้าอยู่นั้นก็ถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจทันที "คะ...ค่ะ" เมื่อได้ยินเช่นนั้นร่างบางก็หมุนตัวกลับไปยังหน้าประตูเพื่อจะสาวเท้าเดินออกไปทำงานแต่ทว่า.... "เดี๋ยว... อยู่ที่นี่เธอไม่มีอภิสิทธิ์อะไรเหนือกว่าคนอื่นเพราะเธอก็เป็นแค่ลูกน้องเหมือนกัน" "ค่าาาาา" สิ้นสุดคำพูดของภู พลอยดาวก็ขึ้นเอ่ยพร้อมกับมองบนก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปจากห้องทำงานสุดหรูของว่าที่เจ้านายคนซึนทันที เมื่อเดินออกมาจากห้องทำงานของภู ยีนส์ที่ยืนรอสอนงานพลอยดาวอยู่นั้นก็เดินเข้ามาแนะนำแต่ละขั้นตอนการทำงานของที่นี่ให้เธอเข้าใจ ไม่ว่าจะเป็นการต้อนรับ การเซ็นสัญญาซื้อขายและข้อมูลของผู้ซื้อ รวมไปถึงการบริการต่าง ๆ ทุกอย่างพลอยดาวจำเป็นต้องเรียนรู้ทั้งหมด "ที่โชว์รูมของเราดีนะครับ มีสวัสดิการ มีโรงอาหารสุดหรูให้พนักงานด้วย" ยีนส์ที่เป็นเลขาส่วนตัวของภู ก็เอ่ยบอกถึงเรื่องสวัสดิการและการอยู่การกินให้พลอยดาวรับรู้ไปด้วยเช่นกัน หลังจากที่ยีนส์สอนงานและแนะนำงานเธอเสร็จ ต่อไปก็คงเป็นเวลาที่เธอจะต้องลงมือทำเองทั้งหมดโดยมียีนส์คอยดูอยู่ห่าง ๆ แต่ทว่าทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีเพราะพลอยดาวนั้นเรียนรู้งานได้ไวมาก มากจนเขาเองยังอึ้ง 12:00 นาฬิกา หลังจากลงมือทำงานจนถึงเวลาพักทานอาหารกลางวัน พลอยดาวก็เดินตามพนักงานคนอื่น ๆ เพื่อไปทานอาหารเช่นกัน เมื่อมาถึงโรงอาหารพลอยดาวก็ถึงกับตาโต เมื่อโรงอาหารในโชว์รูมของภูนั้นใหญ่และหรูราวกับร้านอาหารชื่อดังเลย เมื่อดวงตากลมโตช้อนมองไปจนทั่วโรงอาหารแล้ว เธอก็รีบเดินไปต่อแถวเพื่อรอคิวสั่งอาหารทันที "อร๊ายยยยย แก !!! คุณภูมาที่โรงอาหารด้วยตั้งแต่ฉันเข้ามาเป็นพนักงานที่นี่ ยังไม่เคยเห็นคุณภูมาที่โรงอาหารเลยสักที เพราะปกติเห็นแต่พี่ยีนส์สั่งอาหารไปให้ กรี๊ดดด" เสียงของพนักงานสาวที่ยืนต่อแถวอยู่ด้านหลังของพลอยดาวเอ่ยขึ้น ก่อนที่คนอื่น ๆ จะพากันกรี๊ดกร๊าดตามหลังจนพลอยดาวเองก็ต้องช้อนสายตามองไปดูตามที่เขาร่ำลือกัน "พะ...พี่ภูจริง ๆ ด้วย" เมื่อมองกลับไปยังด้านหลังก็เห็นภูหนุ่มหล่อที่เธอนั้นโปรดปรานที่สุดกำลังเดินตรงมาหาเธอ เธอก็ถึงกับขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย "ไปทานข้าวกับฉัน ฉันไม่อยากให้คุณน้าเข้าใจผิดว่ามาฝึกงานที่โชว์รูมรถฉันแล้วฉันดูแลไม่ดี" เมื่อเท้าหนาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพลอยดาวเขาก็แอบขึ้นเสียงดังทำเอาพนักงานที่กำลังจับตามองเขาอยู่นั้นต่างพากันตกใจและซุบซิบถึงความสัมพันธ์ของพลอยดาวกับภูกันใหญ่
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD