10 นาทีต่อมา...
"พี่ภูคะ พลอยดาวขอตัวกลับก่อนนะคะ" เมื่อเธอเองก็ไม่สามารถข่มตานอนต่อได้ อีกทั้งภูยังคงเอาแต่นั่งแล้วจ้องมองมาที่เธออยู่อย่างงั้น พลอยดาวจึงลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยปากขอตัวกลับทันที
"เธอจะกลับบ้านด้วยสภาพแบบนี้รึไง รอฉันอยู่บนเตียงเดี๋ยวฉันพาไปส่ง" พูดจบภูก็รีบลุกขึ้น แล้วเดินตรงไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกายก่อนไปส่งพลอยดาวทันที
พลอยดาวนั่งมองตามแผ่นหลังกว้างของภูจนเขานั้นเดินเข้าไปในห้องน้ำ ในที่สุดพลอยดาวก็ไม่อาจทนรอได้ ในเมื่อเขาบอกว่ามันคือความผิดพลาด เธอก็จะขอรับผิดชอบตัวเองโดยการที่เธอนั้นจะกลับบ้านเองและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
20 นาทีผ่านไป...
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ภูก็เดินมาที่เตียงหวังจะมาบอกให้เธอไปอาบน้ำ แต่ทว่าเมื่อเดินมาดูอีกทีก็เหลือแต่เพียงความว่างเปล่าไร้ร่างอันขาวเนียน เหลือเพียงคราบเลือดที่ยังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอนราคาแพง
"ดื้อได้ใครวะ
