แทนคุณกลับไปไม่นานตมิสาก็ตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด หญิงสาวกำลังปะติปะต่อเรื่องราวและได้ว่าสติสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่คือเธอเหมือนจะเจ็บที่ต้นแขน
“โอ๊ย” เธอพยายามจะขยับตัว
“คุณเตยหอมฟื้นแล้ว” ป้าน้อยที่เห็นตมิสาฟื้นคนแรกบอกทุกคนตอนที่รู้ข่าวป้าน้อยก็แทบจะเป็นลม
เตชินและไตรภพดีใจมากจึงรีบเข้าไปดูอาการของตมิสาเตชินดีใจจนบอกมาถูกเขาละเลยตมิสามานานแค่ไหนแล้ว น้องสาวของเขาทั้งน่ารักและบอบบางไม่รู้ตอนนั้นเขาจะทำลายเธอทำไม
“ค่อย ๆ นะ เจ็บตรงไหนอีกไหม” ไตรภพค่อย ๆ ประคองตัวตมิสาขึ้น
“โอเคหรือเปล่าปวดหัวไหม” เตชินถามน้องสาวด้วยความเป็นห่วง
“ปวดตัวบ้างแต่ยังทนไหว” ตมิสาตอบออกไปเอรู้สึกปวดไปทั้งตัวคืนนั้นทุกอย่างดูมืดมนไปหมด
“หนูจำได้ว่ากำลังจะข้ามถนน” ตมิสาพยายามจะเล่าเหตุการณ์ให้ทุกคนฟังแต่เธอกลับจำมันไม่ได้
“แล้วหนูก็ตกใจมากจำไม่ได้แล้ว” หญิงสาวบอก
“หนูโดนอะไรพี่เตชิน” เธอถามพี่ชายของเธอ
“
