วันต่อมา
วันนี้ฉันมาทำงานปกติ น้องซันฟื้นตัวจากการผ่าตัดได้ดี ผลชิ้นเนื้อที่ออกมาไม่ใช่เนื้อร้าย ถือว่าเป็นข่าวดีสำหรับเด็กน้อย แต่ก็ยังต้องติดตามอาการเป็นระยะ
“คุณหมอคะ ฉันขอเวลาคุณหมอสักครู่ได้ไหมคะ” ระหว่างที่ฉันเข้ามาในลิฟต์แม่ของน้องซันก็ตามเข้ามาและรีบกดปิดลิฟต์
“ค่ะ” ปรี่เข้ามาขนาดนี้ ไม่ทิ้งช่องว่างให้ฉันปฏิเสธ ฉันจะตอบอย่างอื่นได้เหรอ
“เรื่องเมื่อวานนี้ขอโทษนะคะ ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันทำให้คุณรู้สึกแย่ ทำให้คุณอับอายอีกแล้ว” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่รู้สึกผิดจริง ๆ
“ไม่เป็นไรค่ะ”
“จะไม่เป็นไรได้ยังไงคะ เพราะฉันทำให้คุณต้องเสียใจ ฉันไม่น่า...” ฉันจับที่ต้นแขนของเธอทำให้เธอหยุดพูดและมองหน้าฉัน
“ถ้ารู้สึกผิดจริง ๆ ต่อไปใช้ชีวิตให้ดี อย่าคิดทำร้ายตัวเองอีกนะคะ อย่าพูดว่าไม่น่ามีชีวิตอยู่ต่อ เพราะการที่คุณพราวมีชีวิตอยู่ต่อทำให้อาซานรู้สึกดีกว่าการที่คุณพราวจากไปค่ะ ช่ว
