เช้าวันต่อมา
ในห้องอาหาร ควันกรุ่นจากกาแฟยามเช้าลอยฟุ้ง เบลล่าวางโทรศัพท์ลงหลังจากคุยกับแม่เสร็จด้วยสีหน้ากังวลเล็กน้อย
"คุณปู่เรียกทุกคนไปพบที่คฤหาสน์ค่ะ ไม่รู้ว่ามีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่า"
เจไดพยักหน้าพลางจิบกาแฟไปด้วย
"ท่านเพิ่งออกจากโรงพยาบาล คงมีเรื่องสำคัญที่อยากสั่งการนั่นแหละ" เขาวางแก้วกาแฟลง แต่ไม่ยอมแตะขนมปังที่วางข้างกันแม้แต่คำเดียว เบลล่ามองหน้าเขากับขนมปังสลับกัน
"คุณไม่ชอบกินขนมปังเหรอคะ" เธอถามพลางชูขนมปังปิ้งในมือขึ้น
"ไม่ชอบ" เจไดตอบสั้นๆ
"งั้นอ้าปากค่ะ"
ร่างใหญ่ขมวดคิ้วมุ่น ไม่ยอมทำตามคำสั่ง
"หูคุณมีมีปัญหารึไง ผมบอกว่าไม่ชอบ ไม่ได้บอกว่าชอบ”
"ใช่ค่ะ ฉันจะบังคับคุณ" เบลล่ามองหน้าเขาจริงจัง "ที่ผ่านมาคุณบังคับฉันมาเยอะแล้ว ต่อไปนี้ฉันจะบังคับคุณบ้าง กินค่ะ!"
เจไดจ้องลึกเข้าไปในดวงตาแน่วแน่นั้น ก่อนจะถอนหายใจยาวอย่างยอมแพ้ เขายอมอ้าปากรับขนมปังที่เธอป้อนแต่โดย
