เช้าวันต่อมา
ร่างบางพยายามแกะมือหนาที่เกาะกุมเอวเธอออกอย่างเบามือ แต่ยิ่งขยับ อ้อมกอดนั้นกลับยิ่งรัดแน่นขึ้น จนหน้าอกอวบอิ่มเบียดเสียดกับแผงอกอุ่นร้อน
“อืม...” เสียงครางเบาๆดังขึ้นข้างแก้ม ก่อนที่ใบหน้าคมจะซุกไซ้ลงกับไหล่มนอย่างเอาแต่ใจ
“มันยังเช้าอยู่เลย... คุณจะรีบไปไหน”
“คุณอยากนอนต่อคุณก็นอนสิ... ปล่อยฉัน”
“ไม่ปล่อย... ผมอยากนอนกอดเมีย”
คำพูดหน้ามึน ที่หลุดออกมาจากปากมาเฟียจอมเผด็จการ ทำให้เบลล่าถึงกับพ่นลมหายใจทิ้งอย่างระอา เธอพลิกตัวหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา ทว่าระยะห่างที่ใกล้จนปลายจมูกชนกันทำให้เธอต้องเบือนหน้าหนี
“ปล่อยฉันค่ะคุณเจได... ฉันจะลุกไปอาบน้ำ” เธอลองใช้ไม้อ่อน พูดกับเขาดีๆสักครั้ง เผื่อว่าคนเอาแต่ใจจะยอมรับฟังบ้าง
เจไดปรือตาขึ้นมองใบหน้าหวานที่ดูอ่อนเพลีย แววตาของเขาไม่มีวี่แววของความสำนึกผิด มีเพียงความดื้อรั้นที่ซ่อนอยู่
“อาบน้ำไปไหน วันนี้วันหยุดผม”
“ฉันจะกลั
