ฟอด…ฟอด…
“หอมที่สุดเลย ”
เขาพลิกตัวตะแคงเข้าหา รั้งร่างบางที่พยายามทำเป็นนิ่งเฉยเข้ามาในอ้อมกอด กลิ่นหอมละมุนจากผิวกายหลังอาบน้ำของเธอ ปลุกเร้าสัญชาตญาณที่เขาพยายามอดกลั้นมาตลอดหนึ่งสัปดาห์ ให้ลุกโชนขึ้นอย่างรวดเร็ว
“คุณ... ปล่อยก่อน ฉันแค่ให้ขึ้นมานอนด้วย ไม่ได้บอกให้ทำอย่างอื่น” เบลล่าประท้วงเสียงเบา แต่มือที่ยันอกแกร่งไว้กลับไร้เรี่ยวแรง
“ผมโหยหาคุณจะแย่แล้ว... หัวใจผมแทบขาด ตอนเห็นคุณร้องไห้กอดปู่ ให้ผมได้ปลอบโยนคุณเถอะนะ” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหู ก่อนที่เขาจะกดจูบลงบนลำคอระหงอย่างโหยหา
“อื้ม…”
เจไดเชยคางมนขึ้น สบสายตากับดวงตาคู่สวย ก่อนจูบซับพวงแก้มของเธอด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะเลื่อนลงมาประกบริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา แล้วเพิ่มความร้อนแรงขึ้นตามอารมณ์
จ้วบ..
รสจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหา ทำให้เธอเผยอริมฝีปากตอบรับ ลิ้นร้อนพัวพันกันจนเกิดเสียงชื้นแฉะที่น่าเขินอายในความเงียบ
จ้วบ..จ
