ไม่นาน เสียงพิธีกรที่ยืนอยู่บนเวทีก็ประกาศขึ้น
“ณ ช่วงเวลาต่อจากนี้ คือช่วงเวลาอันสำคัญ ผมในนามพิธีกร ขอเชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีสมรสของคุณเจได ทายาทตระกูลคาร์เนอร์ เกรเบรียน และคุณอิซาเบลล่า ทายาทตระกูลอันเกรวาเซีย”
เสียงพูดคุยภายในห้องจัดเลี้ยงค่อยๆเงียบลง บรรยากาศที่เมื่อครู่ยังเต็มไปด้วยการสนทนาและเสียงหัวเราะ กลับสงบลงราวกับทุกสายตาพร้อมใจกันหันมาจับจ้องไปยังเวทีพิธีด้านหน้า
เจ้าบ่าวและเจ้าสาวถูกเชิญให้ขึ้นไปยืนบนเวที เบลล่าก้าวขึ้นไปอย่างสง่างาม ชายกระโปรงยาวของชุดเจ้าสาวสะบัดไหวเบาๆตามจังหวะก้าว ขณะที่เจ้าบ่าวยืนอยู่ข้างกาย คอยประคองเธอขึ้นเวทีอย่างสุภาพ มือหนาจับข้อศอกของเธอไว้หลวมๆ ดูแลไม่ต่างจากคู่รักทั่วไป ที่กำลังจะแต่งงานกันด้วยความรัก
“เหมาะสมกันที่สุด”
“นั่นน่ะสิ”
เสียงชื่นชมดังแว่วมาจากแขกหลายโต๊ะไม่ขาดสาย
แต่ทันทีที่ยืนเคียงข้างกันบนเวที มือ
