บทที่ 39

1291 Words

ทัตเทพได้แต่มองตามหลังทั้งสองที่ออกจากห้องไป เขาดูคนไม่ผิดจริงๆ ตอนนี้ถ้าตายไปคงหมดห่วงแล้ว >>{"ฮัลโหลสวัสดีค่ะ ฉันอยากให้คุณทนายมาพบที่บ้านหน่อยค่ะ"} ขณะที่เดินขึ้นห้อง หญิงสาวก็เอาโทรศัพท์ออกมาโทร ซึ่งคนที่เดินตามหลังทำได้แค่คอยระวังไม่ให้เธอสะดุดขั้นบันไดตกลงไป ที่เธอต้องให้ทนายมาพบที่บ้าน เพราะเรื่องนี้จะทำที่บริษัทไม่ได้ ดูแล้วในบริษัทมีแต่หูตาของพงษ์พิบูลย์ทั้งนั้น พอเปิดประตูห้องก็เห็นว่าเขาเดินตามมา หญิงสาวก็เลยหยุดแล้วหันกลับไป "ฉันอยากให้คุณไปเตรียมเอกสาร วันนี้เราต้องเซ็นต์มอบหุ้นกันให้เสร็จ" "ได้ครับ" "เดี๋ยวก่อนค่ะ" เขากำลังจะรีบไปทำตามคำสั่งของเธอ แต่ก็ต้องได้หยุดแล้วหันกลับมา "การที่หุ้นจะตกไปอยู่ในมือของคุณเพียงคนเดียว คุณรู้ใช่ไหมว่าความรับผิดชอบนั้นมันหนักหนา ไม่ว่าคุณจะเซ็นต์อะไรลงไป ต้องไตร่ตรองให้ดีก่อน เพราะต่อจากนี้ไปลายเซ็นต์ของคุณคือสิ่งที่กำหนดทุกอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD