"คุณอย่าไปสนใจปากไอ้ไชยามันเลยนะครับ ไอ้นี่มันปากไม่ค่อยดี" ถ้าเป็นไปได้อยากจะยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อ แต่ต้องได้ไว้ฟอร์มก่อน ยิ่งแสดงอาการให้เธอเห็นมันก็ยิ่งจะเป็นเป้า
ปิ่นมุกไม่ได้พูดอะไร เธอกำลังจะเตรียมของไว้สำหรับให้ลูกไปโรงเรียน เผื่อว่าพ่อกับแม่ของเขามาส่งก็จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เลย
"คุณโกรธผมเหรอ" เขาก็เป็นผู้ชายไม่ใช่พระอิฐพระปูนมาจากไหน ก็มีไว้ระบายบ้างเวลาเหงา แต่ไม่มีใครสามารถที่จะแทรกเข้ามาในใจของเขาได้เลย เพราะเธอยังคงเป็นเจ้าของมันอยู่
"หลบไปฉันจะเตรียมของให้ลูก"
"ผมขอโทษ"
"ฉันบอกให้คุณหลบไปไง"
"หลบแล้วครับแต่คุณยิ้มหน่อยสิ ทำแบบนี้ผมเสียวนะ"
"คุณแคร์ฉันด้วยเหรอ"
"แคร์ที่สุดในโลกเลยครับ"
ในขณะที่อุ้มท้องลูกของเขา แต่คนที่เป็นพ่อของลูกมัวสนุกอยู่กับผู้หญิงคนอื่น มันแฟร์แล้วเหรอสำหรับเธอ
"หายโกรธผมนะครับ ข้าน้อยยอมให้ลงโทษ" ในใจตอนนี้อยากกระทืบไชยามาก ต้องหาวิธีเอาคืนให
