"ห่มไว้"
"ไม่ต้อง" หญิงสาวจับเสื้อสูทที่เขาเอามาคลุมร่างกายของเธอส่งคืนไปให้
"เดี๋ยวก็ปอดบวม"
ขวัญตาไม่ยอมพูดด้วย เธอหันหน้ามองไปทางอื่น ที่เธอไม่ได้ไล่เขาลงจากรถ เพราะถ้าให้ขับกลับรีสอร์ทเองคงขับไม่ไหวแน่ แต่ถึงแม้จะไล่ เขาก็ไม่ยอมลงอยู่ดี
ไชยาไม่ได้ขับรถเร็ว เพราะร่างกายของเขาก็ไม่ค่อยไหวเหมือนกัน ถ้าจะแวะพักระหว่างทาง คนนั่งข้างๆ คงไม่เห็นด้วย เขาก็เลยต้องได้ทนขับรถมาจนถึงที่พัก
จอดรถได้ชายหนุ่มก็รีบเดินอ้อมไปเพื่อจะเปิดประตูให้
แต่ขวัญตาไม่รอให้เขาเอื้อมมือมาถึงเธอก็เปิดลงไปเอง
"เดี๋ยวผมไปส่ง" เขาเห็นว่าเธอเดินเซ
"ไม่ต้อง"
เช้าวันต่อมา..ที่หน้าออฟฟิศสถาปนิก
"พี่แทน" ปิ่นมุกกำลังจะเข้าออฟฟิศ แต่เห็นรถที่คุ้นตาวิ่งมาจอดหน้าออฟฟิศก่อน
"พี่มาดูงานก็เลยแวะมาเยี่ยม เราเป็นยังไงบ้าง"
"ปิ่นว่าวันหยุดนี้จะไปเยี่ยมพี่สะใภ้กับหลาน"
"พี่สะใภ้เราก็ถามหาอยู่ พี่ก็เลยบอกว่าเดี๋ยวจะมาด
