บทที่ 153

1221 Words

"ที่รักครับ ผมว่าเราไปหาอะไรทานกันดีกว่า" "ฉันว่าจะชวนคุณขวัญ.." "จะชวนทำไม" ปิ่นมุกยังพูดไม่จบนอร์เวย์ก็รู้แล้วว่าเธอคงจะชวนขวัญตาไปด้วย แต่ก็แอบเอ็นดูภรรยาเพราะช่างไม่รู้เรื่องอะไรกับเขาเลย "มีอะไรหรือเปล่าคะ" หญิงสาวถามสามีที่จูงมือเดินออกมาจากจุดรวมพล เพราะดูเหมือนเขามีอะไรในใจ "จะมีอะไรล่ะคุณไม่เห็นสองคนนั้นเหรอดูแปลกๆ ไหม" "แปลกตรงไหนคะ" "เอ้า..ยังไม่รู้อีก" "แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงถ้าคุณไม่บอก" ที่ปิ่นมุกไม่คิดแบบนั้น เพราะเธอได้ยินบ่อยมากเรื่องที่ไชยาแอบนินทาเซฟตี้ ยิ่งกับขวัญตาด้วยแล้ว เพราะขวัญตาเป็นคนดูหน้างานตรงที่ไชยารับผิดชอบ "เขาสองคน.." นิ้วชี้ของนอร์เวย์ถูกยกขึ้นมาพร้อมกันทั้งสองข้าง แล้วก็ขยับเข้ามาแนบชิดเพื่อสื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาสองคนกำลัง.. "อะไรนะคะ?" ปิ่นมุกหยุดแล้วหันกลับไปมอง "คุณเข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม" "พวกเขาสองคนทะเลาะกันเหรอคะ" ว่าแล้วเธอจะไม่เข้าใจ ก

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD