บทที่ 125

1254 Words

[ร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากรีสอร์ท] ไชยาเลือกที่จะขับรถตัวเองตามมา เพราะรถแต่ละคันมีแต่คนมีคู่ทั้งนั้น "ตามสบายเลยนะครับ วันนี้ผมขอเป็นเจ้าภาพ" ถ้าเป็นแต่ก่อนพิภพอาจจะคิดมากหน่อยเพราะเงินเดือนแค่ไม่เท่าไร แต่เดี๋ยวนี้เขามีบัตรเครดิตที่ไม่จำกัดวงเงินใช้ "ถ้างั้นผมไม่เกรงใจนะครับ" "เชิญเลยครับคุณไชยา" "ไม่ดื้อนะลูก" ปิ่นมุกพยายามจะจับมือลูกชายไว้ เพราะเขายื่นไปคว้าของที่อยู่บนโต๊ะ "เอาลูกมาให้ผมดีกว่า" "ไม่" หญิงสาวไม่ยอมส่งลูกไปให้ เพราะพวกเขาจะสนิทสนมกันมากเกินไปแล้ว "ฉันว่าคุณสั่งอาหารดีกว่าค่ะ" แต่พอมองไปดูสายตาของคนรอบข้าง เธอก็เลยต้องได้เปลี่ยนปฏิกิริยาใหม่ นอร์เวย์หยิบเมนูอาหารมาเปิดดู "ขอข้าวผัดให้เด็กครับ ไม่ใส่กุ้งนะครับ" "แกไม่ชอบกินกุ้งเหรอคะ" เหมือนฝันชวนคุยเมื่อได้ยินคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าสั่งอาหาร "แม่แกแพ้กุ้งครับ เผื่อว่าอยากจะชิมอาหารของลูก" นอร์เวย์พูดโดยไม่ได้ม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD