>>{"พ่อปารเมศเป็นอะไรคะ"}
{"พี่ขอโทษด้วยที่ไม่ได้บอกเรื่องนี้ก่อน ท่านขอไว้ไม่ให้บอกเรา"}
>>{"ท่านเป็นอะไร พี่ก็รีบพูดมาสิ"}
{"ท่านเป็นมะเร็ง เรามาที่โรงพยาบาลได้ไหม"}
>>{"ได้ค่ะ โรงพยาบาลอะไร"} หญิงสาวหันมองไปดูลูกชาย เธอจะทำยังไงดี กว่าจะขับรถเข้ากรุงเทพฯ แล้วลูกเราจะนั่งไปยังไงเขายิ่งซนอยู่
"มีอะไรหรือเปล่า" แค่มองสีหน้าของเธอก็รู้แล้วว่าคงมีเรื่อง
"ฉันต้องได้ไปโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯ ฉันฝากตาปลื้มหน่อยสิ" คงมีแค่เขานี่แหละที่ไว้ใจที่สุดแล้วในเวลานี้
"ใครเป็นอะไร"
"พ่อของฉัน"
"มาขึ้นรถ เดี๋ยวผมพาไป"
"ฉันไปเองได้" ขณะที่พูดสายตาเธอมองดูลูกชายที่เขาอุ้มอยู่
"เอาลูกไปด้วย ผมจะดูแลแกให้เอง" นอร์เวย์หมายถึงว่าถ้าไปถึงที่นั่นแล้วเดี๋ยวเขาจะเป็นคนดูแลลูกให้เอง
ปิ่นมุกก็เลยนำของเข้าไปเก็บข้างในก่อน แล้วรีบตามนอร์เวย์มาที่รถ
หญิงสาวกอดลูกไว้ในขณะที่เขาเป็นคนขับ ใช้เ
