"ใช่..ผมรู้จักคุณก่อนที่คุณจะรู้ว่ามีผมอยู่ด้วยซ้ำ" เขาเห็นว่าเธอคงจะแปลกใจทำไมเขาถึงรู้เรื่องนี้ได้
นิ้วเรียวของน้ำอิงสะกิดสามีเบาๆ เพื่อที่จะชวนออกไปจากตรงนี้ก่อน เพราะเวลานี้ต้องปล่อยให้พวกเขาคุยกันเองแล้ว ..แทนคุณก็เลยอุ้มเอาปลาบปลื้มออกไปด้วย เพราะมันเป็นคำสั่งของเมียรักใครจะกล้าหือล่ะ
"ฉันไม่เข้าใจ" ทั้งสองที่มองสบตากัน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ในห้องโถงอันกว้างขวางนั้นมีแค่พวกเขาสองคน
"มันจะเข้าใจยากตรงไหน ก็ผมแอบรักคุณตั้งแต่ตอนนั้นไง"
"คุณจะมารักฉันได้ยังไง" ปิ่นมุกคิดถึงสภาพตัวเองตอนที่เป็นแม่ค้า ผมเผ้าไม่เคยได้หวีหรอก แค่มัดรวบไว้ด้านหลัง แถมต้องได้ใส่ผ้ากันเปื้อนคลุมชุดนักเรียนไว้ตลอด
หวนกลับไปในวันนั้น..วันแรกที่นอร์เวย์เจอกับผู้หญิงในดวงใจ
เธอกำลังเก็บถ้วยชามที่ลูกค้ากินอยู่หน้าร้านเข้าไปไว้ แต่จังหวะนั้นปิ่นมุกทำถ้วยตกแตก เขาซึ่งนั่งอยู่ในรถคันหรูตอนติดไฟแดงหันไปมองพอดี
