"หนูจำได้ไหมว่าห้องตัวเองอยู่ตรงไหน" นอร์เวย์ทดลองความจำของเด็ก เผื่อว่าไชยาจะจำผิดคน
"แมะ" เด็กน้อยชี้ไปที่รถของแม่ ปลาบปลื้มจำได้แม่น..แต่ห้องเพิ่งจะย้ายมาเด็กก็เลยจำยังไม่ได้
ชายหนุ่มมองไปที่รถคันนั้น เขาก็นึกขึ้นได้ว่าผู้หญิงเมื่อวานกำลังขนของออกจากรถคันนี้..คงใช่แล้วแหละ
ก๊อก ก๊อก
"ปลื้ม!" คนที่อยู่ด้านหลังพูดขึ้นแบบตกใจ
นอร์เวย์ที่อุ้มเด็กอยู่ก็เลยค่อยๆ หันกลับไปมอง
"ทำไมดื้อแบบนี้ ขอบคุณนะคะ"
"แมะ" เด็กน้อยหันกลับมาเห็นพี่เลี้ยงก็ยื่นมือเข้าไปหา
"ทีหลังช่วยระวังด้วยนะครับ กลัวเด็กจะวิ่งออกไปข้างนอก"
"ขอบคุณอีกครั้งค่ะ" อันรับปลาบปลื้มมาจากนอร์เวย์แล้วก็กล่าวขอบคุณอีกหลายครั้ง
พอเจอปลาบปลื้มแล้วอันก็รีบเข้าไปในห้องเพื่อจะโทรบอกกับแม่ของเด็ก ตอนนี้ไม่รู้ว่าวิ่งตามหาลูกไปถึงไหนแล้ว
"พี่อันฉันหาทั่วแล้วไม่เจอ" ปิ่นมุกกลับมาที่ห้องอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงที่สั่นตกใจ
"มีคนเจอน
